Μάχη της Αράχωβα.

Όπως προανέφερα, ο Γ.Καραϊσκάκης έφυγε από την Αττική και πραγματοποίησε Εκστρατεία στις «προσκυνημένες» περιοχές της Στερεάς Ελλάδας.

Στις 17 Νοεμβρίου 1826 ο Καραϊσκάκης κατέλαβε την Στρατηγικής σημασίας Αράχωβα, η οποία έλεγχε τα περάσματα ανεφοδιασμού.

Έτσι, 2.200 Τουρκαλβανοί υπό τον Μουστάμπεη κινήθηκαν εναντίον του.

Στις 18 Νοεμβρίου, ενώ οι Οθωμανοί είχαν σημαντικές επιτυχίες το πρωί και οι Έλληνες βρίσκονταν σε τραγική θέση, το βράδυ οι Έλληνες κατόρθωσαν να σπάσουν τον κλοιό και να περικυκλώσουν τους Οθωμανούς!

Σύμμαχος των Ελλήνων βέβαια ήταν και ο καιρός, καθώς ο Βοριάς και η Χιονόπτωση ήταν πρωτοφανείς.

Συνάμα, οι Οθωμανοί αρνήθηκαν να παραδοθούν και να φύγουν ελεύθεροι. 

Κατά την διάρκεια μικροσυμπλοκών όμως, ο Μουστάμπεης τραυματίστηκε θανάσιμα από σφαίρα στο κεφάλι και παρακάλεσε τον αδελφό του να του κόψει το κεφάλι, και να το πάρει μαζί του.

Οι Τουρκαλβανοί τότε, ζήτησαν νέες διαπραγματεύσεις, που δεν κατέληξαν σε αποτέλεσμα.

Ετσι, την 24η Νοεμβρίου, οι Τουρκαλβανοί απεγνωσμένοι, έτρεξαν προς την κορυφή του Παρνασσού ώστε να φύγουν, αφήνοντας τα πάντα πίσω τους.

Τοτε οι Έλληνες όρμησαν κατά πάνω τους με σπαθιά, καθώς το χιόνι αχρήστευσε τα όπλα τους.

Η Μάχη ήταν σφοδρότατη και υπό αντίξοες συνθήκες. Οι περισσότεροι Οθωμανοί, πέθαναν είτε από Έλληνες, είτε επειδή έπεσαν από γκρεμούς, είτε από κρυοπαγήματα.

Έτσι, η Μάχη τελείωσε και περίπου 2.200 Οθωμανοί, ήταν Νεκροί. Συνάμα, μόλις 4 Έλληνες πέθαναν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος!

Ο Καραϊσκάκης, για να απογειώσει το Ηθικό των Ελλήνων, ζήτησε να αποκεφαλίσουν 300 Νεκρούς Οθωμανούς και να στηθεί:

«Τρόπαιον των Ελλήνων κατά των Βαρβάρων Οθωμανών ανεγερθέν κατά το 1826 έτος Νοεμβρίου 24 εν Αράχωβα»

Συγχρόνως, έστειλε στην κυβέρνηση, που έδρευε στην Αίγινα, τα κεφάλια του Μουστάμπεη και του Κεχαγιάμπεη, καθώς και 12 Αιχμάλωτους Αξιωματικούς.