Επιτυχίες της Επαναστάσεως.

Στις αρχές του 1822 απελευθερώθηκε η Μονή Αρκαδίου και πολλές άλλες περιοχές. Οι νίκες αυτές όμως, έμειναν ανεκμετάλλευτες εξαιτίας των φιλονικιών των Οπλαρχηγών, οι οποίες οδήγησαν στον φόνο του Μεληδόνη από τον Βουρδουμπά.

Στις 20 Μαρτίου 1822 αποβιβάστηκε στην Κρήτη ο Φιλέλληνας Γάλλος Συνταγματάρχης Joseph Balestra.

Ο Balestra θεωρούσε ότι έπρεπε να κατακτηθεί μια Ισχυρή πόλη. Κατέληξε λοιπόν στο Ρέθυμνο.

Στη μάχη του Κάστελλου όμως, στις 14 Απριλίου 1822, ανάμεσα στους 4.000 Κρήτες και τους 5.000 Οθωμανούς, οι Έλληνες ηττήθηκαν και υποχώρησαν. Ο Balestra αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς και αποκεφαλίστηκε.

Μετά την αποτυχία, οι Έλληνες πέτυχαν νίκες κατορθώνοντας να καταστρέψουν και τους αγωγούς ύδρευσης του φρουρίου των Χανίων.

Τότε έφτασε ως εκπρόσωπος των Επαναστατών Ηπειρωτικής Ελλάδας, ο Πέτρος Σκυλίτσης Ομηρίδης, προκειμένου να συγκροτήσει τοπική συνέλευση.

Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε στους Αρμένους Αποκορώνου και από τις εργασίες της προέκυψε το «Προσωρινόν Πολίτευμα της Νήσου Κρήτης» (21 Μαΐου 1822).

Επίσης, στους Αρμένους σταθεροποιήθηκε η θέση του Αφεντούλιεφ ως «Γενικός Επάρχος της Νήσου». Ο Αγώνας στην Κρήτη μπήκε σε κρίσιμη φάση όμως, όταν ο Σουλτάνος ζήτησε τη βοήθεια του Αντιβασιλέα της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή.

Πράγματι, στις 28 Μαΐου 1822 ο Αιγυπτιακός στόλος κατέπλευσε στη Σούδα με 114 πλοία (τα περισσότερα γαλλικά), που μετέφεραν στρατό και πολεμοφόδια.

Στο νησί αποβιβάστηκαν 10.000 Στρατιώτες, με αρχηγό τον Χασάν Πασά. Τόσο ο Αφεντούλιεφ όσο και ο Σκυλίτσης υποτίμησαν αρχικά τον κίνδυνο από την αποβίβαση του Αιγυπτιακού Στρατού.

Η Επανάσταση, εξαιτίας μιας σειράς γεγονότων με αποκορύφωμα το εμφυλιοπολεμικό κλίμα μεταξύ των Κρητών Επαναστατών, εισήλθε σε μια κρίσιμη φάση.