Απρογραμμάτιστη Έναρξη Διακυβερνήσεως Βενιζέλου

Η Αναθεωρητική Βουλή λοιπόν, ολοκληρώθηκε με επιτυχία, και η Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Στεφάνου Δραγούμη, έκανε το καθήκον της και προκήρυξε εκλογές για τις 8 Αυγούστου 1910.

Ο Βενιζέλος, έλειπε στην Ελβετία τότε, αλλά κάποιοι φίλοι του, τον έβαλαν Ανεξάρτητο Υποψήφιο Αττικοβοιωτίας.

Εξελέγη πρώτος σε ψήφους Βουλευτής.

Μαζί του, εξελέγησαν άλλοι 165 Ανεξάρτητοι Βουλευτές, που κατέβηκαν υποψήφιοι με Σημαία «θαυμαστές του κυρίου Βενιζέλου»

Τα συνασπισμένα παλιά κόμματα έβγαλαν 200 βουλευτές αλλά ήταν πια φανερό ότι το ρεύμα δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω.

Ο Βενιζέλος, επέστρεψε στην Αθήνα στις 5 Σεπτεμβρίου και βρήκε να τον περιμένουν 100.000 Λαός (η Αθήνα, είχε 150.000 κατοίκους)

Έτσι, ίδρυσε το Κόμμα των Φιλελευθέρων, πήρε εντολή Σχηματισμού Κυβέρνησης και προκήρυξε νέες Εκλογές για τις 20 Νοεμβρίου του 1910, για να στερεωθεί και το Κόμμα του.

Στις Εκλογές αυτές, κέρδισε τις 307 από τις 362 Έδρες με τα περισσότερα από τα παλιά κόμματα να απέχουν και να καλούν τον λαό σε Αποχή.

Οι Ψηφοφόροι, τους αγνόησαν κι ο Βενιζέλος ξεκίνησε την εποχή του θριαμβευτικά.

Σε παρένθεση αναφέρω, ότι στην Βουλή, μπήκαν και οι "Κοινωνιολόγοι", ίσως το πρώτο Αριστερό Κόμμα, το οποίο, παρείχε στήριξη στον Βενιζέλο.

Στις 29 Μαΐου 1911, το νέο Σύνταγμα, επέβαλλε την υποχρέωση του κράτους:

Α) Να παρέχει τη στοιχειώδη εκπαίδευση στους Έλληνες

Β) Να μεριμνήσει για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών που θα έπρεπε να μοιραστούν στους ακτήμονες

Γ) Δημιούργησε το Συμβούλιο της Επικρατείας

Δ) Απαγόρευσε την ανάμιξη των Στρατιωτικών στην Πολιτική

Ε) Καθιέρωσε την πρώτη στην Ελλάδα Εργατική Νομοθεσία

Στ) Θέσπισε τη μονιμότητα των δημοσίων Υπαλλήλων.

Ζ) Εκσυγχρόνισε και επανεξόπλισε τον Ελληνικό Στρατό.