Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος.

Το Ελληνικό Κράτος, εξαιτίας της εξαιρετικά κακής διαχείρισης του Δανεισμού αλλά και των πολλών Εξόδων, μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, βρέθηκε να χρωστάει τεράστια ποσά.

Μάλιστα, χειρότερη έγινε η Κατάσταση, διότι οι Κυβερνήσεις μέχρι το 1862, αρνήθηκαν την αποπληρωμή των Επαναστατικών Δανείων κάτι το οποίο απομόνωσε την Χώρα (και κατόπιν παρέμβασης του Βασιλιά της Βαυαρίας, δεν προέβησαν οι Σύμμαχοι σε άλλα μέτρα).

Όμως, οι Νέοι Ρυθμοί Ανάπτυξης μετά το 1861, ανάγκασαν τις Κυβερνήσεις να στραφούν ξανά στους Εταίρους για Δανεισμό, ώστε να προωθηθεί η Ανάπτυξη των Υποδομών, για Εξοπλισμούς κτλ.

Το 1893 όμως, η Ελλάδα αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τα τοκοχρεολύσια των Εξωτερικών της Δανείων και ζήτησε Επαναδιαπραγμάτευση των Εξωτερικών της Δανείων.

Ενώ οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη, η Ελλάδα, ηττήθηκε στον Ατυχή Πόλεμο του 1897 και υποχρεώθηκε να καταβάλει υπέρογκες αποζημιώσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Τότε, η Ελλάδα τέθηκε σε Καθεστώς Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (Δ.Ο.Ε), τον οποίο αποτελούσαν η Αγγλία, η Γαλλία, η Ρωσία, η Αυστρία, η Γερμανία και η Ιταλία.

Η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (Commission Internationale Financière de la Grèce), ξεκίνησε 1898 και έφυγε από την Ελλάδα, το 1978!

Ο Δ.Ο.Ε (που έδρευε στο Προεδρικό Μέγαρο), αποφάσισε την χορήγηση Δανείου Πολεμικών Επανορθώσεων 151.300.000 Φράγκων, την Υποθήκευση των Δημοσίων Εσόδων (Μονοπώλιο Αλατιού, Σπίρτων, Παιγνιόχαρτων, Χαρτιού Σιγαρέτων, Λιμενικά Δικαιώματα Πειραιά κτλ) και την Αναδιάρθρωση του Χρέους.