Απελευθέρωση Κορυτσάς

Όταν ο Ελληνικός Στρατός, απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη, δεν μπορούσε να προχωρήσει περαιτέρω προς τα ανατολικά, καθώς συνόρευε πλέον με τους Βούλγαρους Συμμάχους.

Έτσι, ο Ελληνικός Στρατός, ξεκίνησε την πορεία του, με κατεύθυνση προς τα βορειοδυτικά και συγκεκριμένα τις πόλεις, της Καστοριάς και στην συνέχεια της Κορυτσάς.

Το Μέτωπο της Ηπείρου, από Αμυντικό, έγινε Επιθετικό, ενώ ο Οθωμανικός Στρατός, υπό την Διοίκηση του Τζαβίτ Πασά, τοποθέτησε Φρουρά 24.000 Στρατιωτών στην Κορυτσά, με στόχο την προστασία της Περιοχής, βορειοανατολικά των Ιωαννίνων.

Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, προκειμένου να αποκλείσει την Κορυτσά, απέστειλε στην περιοχή την 3η, 4η και 6η Μεραρχία.

Οι Οθωμανοί, φοβισμένοι από τον αποκλεισμό τους, αρχικά επιχείρησαν έξοδο, αργότερα όμως υποχώρησαν προς την κατεύθυνση των Ιωαννίνων.

Έγινε τελικά σκληρή Μάχη της 3ης Μεραρχίας με Οθωμανικές Δυνάμεις και η Κορυτσά της Βορείου Ηπείρου, απελευθερώθηκε, στις 7 Δεκεμβρίου 1912.

Έτσι, ήταν ελεύθερος ο δρόμος του Ελληνικού Στρατού προς τα Ιωάννινα.

Το γεγονός αυτό, έδωσε σημαντικό πλεονέκτημα στους Έλληνες, και ήταν σημαντικό βήμα στον στόχο της ολοκλήρωσης της κατάληψης της Ηπείρου, πράγμα το οποίο και συνέβη μετά την Μάχη του Μπιζανίου και την κατάληψη των Ιωαννίνων τον Μάρτιο του 1913, όπως θα πω σε επόμενες αναρτήσεις.

Μετά την Απελευθέρωση της, η πόλη, δέχτηκε την επίσκεψη του Διαδόχου Γεωργίου (μετέπειτα Γεωργίου Β΄ της Ελλάδας) στις 17 Μαΐου 1913.