Πολιτικές Αλλαγές μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο.

Οι Ηγέτες των Ξενικών Κομμάτων, είχαν βιώσει την Επανάσταση και η νοοτροπία τους είχε διαμορφωθεί στην Προεπαναστατική Περίοδο.

Η Επόμενη Γενιά, είχε εντελώς διαφορετική νοοτροπία και βίωνε ραγδαίες αλλαγές.

Αυξήθηκε ο αστικός πληθυσμός, ο οποίος βρισκόταν κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων και είχε μεγαλύτερη 

δυνατότητα ενημέρωσης για τις εξελίξεις. 

Εντυπωσιακή ήταν επίσης και η μείωση των αναλφαβήτων στον Ανδρικό Πληθυσμό. Η γρήγορη διάδοση της Παιδείας αύξησε τις κοινωνικές εντάσεις.

Οι απαιτήσεις των ανθρώπων αυξήθηκαν. Ακόμη και οι ημιμαθείς άρχισαν να επικρίνουν τις δυσλειτουργίες του 

Κράτους και την καθυστέρηση σε σχέση με τις χώρες της Δύσης, ενώ εντάθηκε η επιθυμία για συμμετοχή στην Πολιτική.

Η Νέα Γενιά, αποστασιοποιήθηκε από τις αντιπαραθέσεις που κυριαρχούσαν στην προηγούμενη γενιά και από τα Κόμματα που τις εξέφραζαν.

Η Νέα Γενιά ασκούσε έντονη κριτική στους παλαιότερους και φρονούσε ότι το Συνταγματικό Πολίτευμα δεν μπορούσε να αναπτυχθεί, καθώς το εμπόδιζαν η Αυλή και ο ίδιος ο βασιλιάς, τον οποίο θεωρούσε πολιτικά ατάλαντο.

Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1850 έγινε φανερή μια συνολική δυσαρέσκεια του Πληθυσμού, και συστάθηκαν Αντιπολιτευτικοί Όμιλοι με αιτήματα για: 

Ελεύθερες Εκλογές

Φορολογική 

Μεταρρύθμιση με στόχο την ελάφρυνση 

των Αγροτών

Κρατικές Επενδύσεις σε Έργα Υποδομής

Ίδρυση Αγροτικών Τραπεζών

Απλούστερη Διοίκηση.

Τα αιτήματα αυτά εξέφρασε ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος.

Το Φεβρουάριο του 1862 η δυσαρέσκεια κατέληξε σε Επανάσταση, με αίτημα την απομάκρυνση του Βασιλιά.

Στην Επανάσταση συμμετείχαν κατά κύριο λόγο Αξιωματικοί, άνεργοι απόφοιτοι Πανεπιστημίου που δεν ήθελαν να εργαστούν στους κλάδους της αγροτικής και βιοτεχνικής παραγωγής και αισθάνονταν κοινωνικά αδικημένοι. 

Συμμετείχαν και πολλά άτομα Ανώτερων Στρωμάτων που ζητούσαν ευκαιρίες για ενεργότερη συμμετοχή στην Πολιτική.