Επανάσταση στο Θέρισο.

Μετά την ανάληψη της Ηγεσίας της Αντιπολίτευσης από τον Βενιζέλο, ο Γεώργιος, έλαβε αρκετά αυταρχικά μέτρα (σύλληψη Αντιπολιτευόμενων κ.λπ).

Έτσι, όσοι ήταν αντίθετοι στην Αυταρχική Πολιτική του Πρίγκιπα, συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Βενιζέλο, σε μια "Ηνωμένη Αντιπολίτευση", έχοντας ως Τριανδρία, τον Βενιζέλο, τον π.Υπουργό Οικονομικών Κωνσταντίνο Φούμη και τον Δήμαρχο Χανίων Κωνσταντίνο Μάνο (αναφέρω ότι πέθανε το 1913 πολεμώντας στην Μακεδονία μας).

Πέρασαν 3 Χρόνια με κόντρες, ώσπου τέλος του 1904, έληξε η Θητεία της Βουλής και προκηρύχθηκαν Εκλογές, στις οποίες η Αντιπολίτευση, δεν συμμετείχε.

Στις 26 Φεβρουαρίου 1905, η «Ηνωμένη Αντιπολίτευση» διακήρυττε πως μόνη Λύση ήταν η Ένωση και προσωρινό στάδιο η πλήρης Αυτονομία, με ένα έγγραφο που το υπέγραφαν τα μεγαλύτερα Ονόματα της Κρήτης, ζητώντας μεταβολή του Συντάγματος.

Η Αντιπολίτευση, διέδωσε ψευδώς ότι θα κηρυχθεί Επανάσταση στις 14 Μαρτίου 1905.

Οι Επαναστάτες, θέλοντας να αιφνιδιάσουν τον Πρίγκιπα, κήρυξαν Επανάσταση στις 10 Μαρτίου.

Στην Συνέλευση που έγινε στο Θέρισο (θέση που αποτελεί φυσικό οχυρό, κοντά στα Χανιά) υπό την Τριανδρία, κήρυξαν "την Πολιτικήν Ένωσιν της Κρήτης μετά της Ελλάδος εις εν μόνον Ελεύθερον Συνταγματικόν Κράτος".

Στις 7 Απριλίου, συνήλθε Συνέλευση στα Χανιά, η οποία, παρά τις διαταγές του Πρίγκιπα, κήρυξε την Ένωση, ενώ ένας από τους Υπουργούς του Γεωργίου, πήγε στο Θέρισο με τους Επαναστάτες, όπως και άλλοι!

Ο Ύπατος Αρμοστής απαίτησε από τους Επαναστάτες να παραδώσουν τα Οπλα σε 36 ώρες, μετά την παρέλευση των οποίων κήρυξε Στρατιωτικό Νόμο, διέταξε συλλήψεις και φυλακίσεις και έπαψε η Ελευθεροτυπία.

Ο Γεώργιος, ίδρυσε σώμα Δημοφρουρών. Οι Μεγάλες Δυνάμεις συμφώνησαν και ξεκαθάρισαν πως θα επέβαλλαν αποφάσεις με Στρατό.

Για αυτό, η Βουλή, σχεδόν διαλύθηκε, καθώς ακόμα και οι Αντιβενιζελικοί Βουλευτές, ενώθηκαν με τους Επαναστάτες!