Απόπειρα Απαγωγής Υπουργού Στρατιωτικών

Ο Νταβέλης, μετά την Επιτυχημένη Απαγωγή του Γάλλου Αξιωματικού, έψαχνε την επόμενη Κίνηση του, ώστε να αποκτήσει επιτέλους την πολυπόθητη Αμνηστία.

Έτσι, αποφάσισε κάτι απίστευτα παράτολμο.

Να απαγάγει τον Υπουργό Στρατιωτικών, Κωνσταντίνο Σμολένσκη! 

Αργότερα έμαθε από το  σύντροφό του τον Στράτσο, ότι ο Σμολένσκης τον οποίο είχε από καιρό βάλει στο μάτι ο Νταβέλης, θα πήγαινε στον Πειραιά.

Όμως αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα.

Μια Συμμορία μόλις 80 Ατόμων, έπρεπε  να συγκρουστεί με 2.000 Στρατιώτες.

Ο Καλαμπαλίκης (Πρωτοπαλίκαρο), προσπάθησε να αλλάξει γνώμη στον Νταβέλη να μην εισβάλλουν στην Αθήνα γιατί τα αποτελέσματα θα ήταν οδυνηρά για αυτούς.

Ο Νταβέλης, εντελώς ψυχρά και αδιάφορα, έδωσε την οριστική απάντηση στον σύντροφο του.

Λίγο πριν το ξημέρωμα, η συμμορία εγκατέλειψε το λημέρι της και κατευθύνθηκε προς την Αθήνα.

Στρατοπέδευσε Ερμού και Πειραιώς, στο Θησείο,  χωρίς να γίνει αντιληπτός από κανέναν. 

Ολόκληρη την Ημέρα, εκείνη η Συμμορία έμεινε μέσα σε ένα Αχυρώνα.

Την Νύχτα, ο Νταβέλης, τοποθέτησε την Συμμορία στα κατάλληλα σημεία και έστειλε οδηγίες και στα άλλα τμήματα της Συμμορίας που είχαν χωριστεί. 

Οταν ήρθε η ώρα, πολλές Άμαξες από την Οδό Πειραιώς, άρχισαν να πλησιάζουν.

Την πρώτη επίθεση προς τους Αμαξηλάτες, την έκανε ο Νταβέλης, ενώ συγχρόνως έκαναν την εμφάνιση τους μέσα από το Δάσος οι Ληστές με Κραυγές, Ουρλιαχτά και Βρισιές.

Ήταν δέκα Άμαξες.

Σε κάθε μία από αυτές υπήρχαν μέχρι και τέσσερις Επιβάτες, και οι περισσότεροι από αυτούς Οπλισμένοι.

Όμως, ούτε ένας από αυτούς δεν τόλμησε να αντισταθεί στους Ληστές. 

Στη θέα του Ληστή, μαρμάρωσαν οι πάντες από τον τρόμο.

Ο Νταβέλης, τους διέταξε να κατέβουν όλοι κάτω.

Για κακή του τύχη όμως, ο Υπουργός δεν βρισκόταν σε καμία Άμαξα.

Για λόγους ασφαλείας είχε πάει στον Πειραιά από άλλο δρόμο, αφού είχε ειδοποιηθεί από Προδότη.

Μετά την Επιτυχή Επιδρομή στην Φάλαγγα του Υπουργού, έβαλε στις Άμαξες τους Αιχμάλωτους και κατευθύνθηκαν προς το Δαφνί.

Οι Ληστές, αν και δεν βρήκαν τον Υπουργό, έμειναν ικανοποιημένοι από τη Σύλληψη των 27 Ατόμων.

Καθώς οι άμαξες πήγαιναν προς το Δαφνί, ο Αμαξηλάτης σταμάτησε και είπε στον Νταβέλη ότι μπροστά τους βρισκόταν μια Γαλλική Περίπολος (υπενθυμίζω ξανά από το 1853 έως το 1857, ο Πειραιάς, βρισκόταν υπό Γαλλική Κατοχή). Ο Νταβέλης ατάραχος και αδιάφορος του είπε να συνεχίσει και να μη τον νοιάζει.

Τότε, κατέβηκε από την Άμαξα και έδωσε οδηγίες για  επίθεση από όλες τις άμαξες στις οποίες επέβαιναν οι Ληστές.

Το Γαλλικό Απόσπασμα, πνίγηκε κυριολεκτικά στο Αίμα, αλλά επειδή ο ήχος των πυροβολισμών θα προκαλούσε την Έφοδο των άλλων αποσπασμάτων, η Συμμορία αναγκάστηκε να απομακρυνθεί.

Και έτσι έφυγαν για την Πεδιάδα των Σεπολίων. 

Αργότερα επέστρεψαν στο Πικέρμι μαζί με τους αιχμαλώτους για τους οποίους ζητούσαν 7.000 Τάλιρα για να τους ελευθερώσουν.

Τα Νέα, δεν άργησαν να φθάσουν και στα αυτιά του Γάλλου Ναύαρχου στο Λιμάνι του Πειραιά ο οποίος εξοργισμένος πήγε να συναντήσει το Βασιλιά για να βρεθεί επιτέλους μια λύση.

Ο Ναύαρχος, προθυμοποιήθηκε να παραχωρήσει ολόκληρο το Γαλλικό Στρατό προκειμένου να εξοντωθεί ο Νταβέλης.

Την ώρα όμως που συζητούσαν, εμφανίστηκε η Βασίλισσα Αμαλία η οποία είπε να μην αναμιχθεί καθόλου ο Γαλλικός Στρατός και ότι ο μόνος που ήταν ικανός να σκοτώσει τον Νταβέλη ήταν ο Ιωάννης Μέγας.