Αρχή Εθνικού Διχασμού

Βάσει αυτών που προανέφερα, ο Εθνικός Διχασμός ξεκίνησε, εξαιτίας της ριζικής διαφορετικής αντίληψης Βασιλέως και Πρωθυπουργού, για τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Κωνσταντίνος, επέμενε να καθορίζει αυτός και όχι η εκλεγμένη κυβέρνηση την Εξωτερική Πολιτική της χώρας.

Βάσει του Συντάγματος του 1911 οι δικαιοδοσίες του ήταν περιορισμένες, όμως η επιρροή του στους Συντηρητικούς της εποχής ήταν έντονη.

Ο Βασιλιάς, έκανε το Λάθος να επιθυμεί την Ένταξη στο Πλευρό της Γερμανίας.

Ο Βενιζέλος, έκανε το Λάθος, να παρουσιάσει ως δική του την Εποποιία των Βαλκανικών Πολέμων, που έγραψε ο Κωνσταντίνος με το Σπαθί του στην πρώτη γραμμή, και να υποτιμήσει τον Εξαίρετο μέχρι τότε Βασιλέα.

Συνεπώς το αληθές, είναι ακριβώς στη μέση.

Ο Βενιζέλος, ήθελε να ενταχθούμε στο πλευρό της Αντάντ για να μεγαλώσουμε.

Ο Βασιλιάς, ήθελε να συνεργαστούμε με την Γερμανία σε μια Σταυροφορία κατά της Σλαβικής επικράτησης στα Βαλκάνια, και να μεγαλώσει η Ελλάδα προς τα Βόρεια.

Όμως ο Βασιλιάς, έδειξε τεράστια σωφροσύνη, αφού άφησε στην άκρη και την λογική και το συναίσθημα του, και δεν τάχθηκε υπέρ της Γερμανίας, αλλά υπέρ της Ουδετερότητας.

Συνάμα, έδειξε τεράστια οξυδέρκεια, αφού και ο ίδιος έλεγε ότι έπρεπε να συνεργαστούμε με την Αντάντ, όπως θα αναρτήσω το βράδυ, σε μια ομιλία του.

Έχοντας την εμπειρία και την γνώση στην πρώτη γραμμή ήδη δύο πρόσφατων πολέμων ήθελε την ειρήνη στο διπλασιασμένο Ελληνικό κράτος και την ξεκούραση των Ελλήνων.

Έτσι επεδίωκε την ουδετερότητα.

Ωστόσο η εμμονή του Βασιλιά με την άποψη αυτή τον οδήγησε να δράσει με τρόπο που υπέσκαπτε τα θεμέλια του Πολιτικού συστήματος, καταφεύγοντας ακόμα και σε παράνομα μέσα (π.χ παράδοση απόρρητων διπλωματικών εγγράφων στους Γερμανούς).