Μάχη του Πέτα.

Στις 9 Ιουνίου, ο Μαυροκορδάτος (ως πρόεδρος του Εκτελεστικού όπου ήθελε να επιβληθεί στον Υψηλάντη) έφτασε στο Κομπότι με 3.000 Ανδρες (ανάμεσά τους ήταν 93 Φιλέλληνες)

Στις 10 Ιουνίου, οι Οθωμανοί βγήκαν από την Άρτα, αλλά η Ελληνική πλευρά τους αναχαίτισε. Ξεχώρισε για την ανδρεία του ο Γερμανός Στρατηγός Νόρμαν.

Ο Μαυροκορδάτος έστειλε τον Μπότσαρη με 1.200 Άνδρες προς βοήθεια των Σουλιωτών. Οι υπόλοιποι 1.500, κατέλαβαν το Πέτα.

Ο Ομέρ Βρυώνης συνάντησε τον Μπότσαρη στην Πλάκα, στις 29 Ιουνίου, τον οποίο και νίκησε.

Οι Έλληνες συμβούλεψαν τους Φιλέλληνες να κάνουν ταμπούρια και αυτοί απάντησαν πως «έχουν τα στήθη τους για ταμπούρια και πως ξέρουν και αυτοί να πολεμούν». Την Τρίτη 4 Ιουλίου 1822, ο Κιουταχής με 8.000 Οθωμανούς βγήκε από την Άρτα.

Στο Πέτα, παρατάχθηκαν στα αριστερά οι Φιλέλληνες, πιο δεξιά το πυροβολικό τους, στη συνέχεια το σώμα των Επτανησίων, και στο δεξιό άκρο πάνω σε ένα λόφο ο Γώγος Μπακόλας με τους πολεμιστές του.

Η πορεία της μάχης ευνοούσε τους Έλληνες όμως στο ύψωμα του Μπακόλα φάνηκαν ξαφνικά 80 Οθωμανοί.

Οι Έλληνες ερμήνευσαν λαθεμένα αυτό το περιστατικό ως προδοσία και οπισθοχώρησαν, και καθώς οι Φιλέλληνες δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα, έμειναν στην μάχη και περικυκλώθηκαν από τους εχθρούς.

Από τους Φιλελλήνες 68 σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους και ο διοικητής του τακτικού στρατεύματος Συνταγματάρχης Πιέτρο Ταρέλλα. Ο βαριά πληγωμένος Στρατηγός Νόρμαν είπε στον Μαυροκορδάτο: «Πρίγκιπα, όλα τα χάσαμε, εκτός από την τιμή». Το δικαστήριο που έγινε αθώωσε τον Μπακόλα από την κατηγορία της προδοσίας.

Οι Φιλέλληνες κατηγόρησαν τους Έλληνες για την ήττα επειδή εγκαταλείφθηκαν.

Η αληθινή αιτία όμως, είναι πως οι Φιλέλληνες πολεμούσαν χωρίς ταμπούρια με τον “Κλασικό Ευρωπαϊκό, κατά μέτωπο τρόπο”ενώ οι Έλληνες με ταμπούρια.

Ο Ηρωικός Μπάκολας, μη αντέχοντας το όνομα του προδότη που αδίκως του έδωσαν, προέβη σε μια αληθινή Προδοσία. Εντάχθηκε στους Οθωμανούς και τους υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του, αμαυρώνοντας έτσι κάθε επιτυχία του.