Μάχη στο Βελεστίνο.

Μετά από υπε­ράνθρωπες προσπάθειες στην περιοχή Φαρσάλων, κατορθώθηκε η ανασύν­ταξη των Ελληνικών Μονάδων.

Επίσης, αποφασίστηκε η Άμυνα στα­ Βόρεια και Νοτιοδυτικά της πόλεως, στη νότια όχθη του Ενιπέα.

Η 3η Ταξιαρχία στάλθηκε, στις 15 Απριλίου, Σιδηροδρομικώς και Οδικώς από Φάρσαλα στο Βελεστίνο και εγκαταστάθηκε Αμυντικά στην το­ποθεσία Βελεστίνου, για την κάλυψη του Βόλου, που εξυπηρε­τούσε τους ανεφοδιασμούς του Εθνικού Στρατού.

Οι Οθωμανοί, αποφάσισαν να καταλάβουν πρώτα το Βολο και κατόπιν τα Φάρσαλα.

Στις 15 Απριλίου, - όπως σωστά είχε προβλέψει το Ελληνικό Επιτελείο - ο Οθωμανικός Στρατός, βάδιζε για το Βελεστίνο, όμως το ίδιο έκανε και ο Ελληνικός Στρατός.

Η Μεραρχία Ιππικού υπό τον Σουλεΐμάν Πασά καθώς και το "Σύνταγμα Προύσας", ξεκίνησαν από το Αρμένιο Λάρισας, όπου είχαν στρατοπεδεύσει μετά την κατάκτηση της Λάρισας, με προορισμό το Βόλο, και με ενδιάμεσο σταθμό διανυκτέρευσης το Βελεστίνο.

Όταν όμως έφτασαν κοντά στο Σιδηροδρομικό Σταθμό του Βελεστίνου, βρέθηκαν μπροστά σε Ελληνικές Δυνάμεις οι οποίες τους πυροβολούσαν.

Οι Ελληνικές Δυνάμεις, είχαν καταλάβει το Βελεστίνο από το πρωί της 15ης Απριλίου και παρά τη σύγχυση που εξαπλώθηκε στο Στρατόπεδο, ότι τάχα οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει ήδη το Χωριό, προκαλώντας την φυγή του μεν Πυροβολικού προς το Βόλο, του δε Ιππικού προς τον Αλμυρό, είχαν καταφέρει να πάρουν κάποιες καίριας σημασίας θέσεις.

Ο Σουλεΐμάν πιστεύοντας ότι μπορούσε να πάρει τον σταθμό, διέταξε Επίθεση.

Αλλά η Ελληνική Πυροβολαρχία, άρχισε να βάλλει τους Οθωμανούς και ένα τμήμα του Ελληνικού Στρατού κατέλαβε τη Γέφυρα του Ριζόμυλου, μην επιτρέποντας στο κυρίως σώμα του Οθωμανικού Στρατού να προχωρήσει.

Ο Σουλεΐμάν διέταξε υποχώρηση για ανασύνταξη πρώτα ως το Αρμένιο, και μετά ακόμα πιο βόρεια, στο Κιλελέρ.

Η Αρχή της Μάχης, ήταν πολύ Ευοίωνη για τον Στρατό μας!

Στις 16 Απριλίου, οι Οθωμανοί, επεχείρησαν να διαλύσουν την Σιδηροδρομική Γραμμή, όμως οι Έλληνες το απέτρεψαν.

Στις 17 Απριλίου, τμήμα του Οθωμανικού Στρατού, ξεκίνησε αιφνιδιαστικές επιθέσεις, ενώ το κύριο τμήμα υπό τον Ναήμ Πασά, εξαπέλυσε Γενική Επίθεση σε όλο το εύρος του Μετώπου, από τους Βάλτους της Κάρλας, έως τις Κυνός Κεφαλές.

Ως τις 14:30, η Μάχη εξελίσσονταν αμφίρροπη, όμως ο Σμολένσκη, δεν υποχώρησε σπιθαμή, αναγκάζοντας τους Αντιπάλους να συμπτυχθούν προς τον κάμπο της Λάρισας, με βαριές απώλειες.

Η 3η Ταξιαρχία είχε μόνο 28 νεκρούς και 138 τραυματίες και όλη η περιοχή της Μάχης είχε γεμίσει από πτώματα Ανθρώπων και Αλόγων.

Το πρωί της 18ης Απριλίου, ο Διάδοχος, έστειλε ενισχύσεις, 1 Τάγμα Πεζικού και 1 Πεδινή Πυροβολαρχία.

Τα ξημερώματα η Μάχη άρχισε, με τους Οθωμανούς να επιτίθενται συνεχώς χωρίς να καταφέρνουν την υποχώρηση των Ελλήνων. 

Τότε αποφασίζουν Μαζική Επίθεση στο αριστερό τμήμα του Ελληνικού Στρατού, και καταλαμβάνουν την Πρώτη Αμυντική Ελληνική Γραμμή.

Ο Ελληνικός Στρατός, αποσύρθηκε στη 2η και τελευταία Αμυντική Γραμμή, και κράτησε με επιτυχία τις θέσεις του.

Οι Οθωμανοί, εξαντλημένοι από την 9ωρη Μάχη, υποχώρησαν στο Αρμένιο.

Οι ενισχυμένες Οθωμανικές Δυνάμεις με τον Νέο Διοικητή, Χακή Πασά, ξεκίνησαν την επίθεση από το Μαυροβούνι με σκοπό να εγκλωβίσουν τον Στρατό για να μην ενωθεί με τον Στρατό Φαρσάλων.

Στις 24 Απριλίου, ο Σμολένσκη, ειδοποιήθηκε για την Ήττα στα Φάρσαλα (ακολουθεί Ανάρτηση). Συνάμα, εκδηλώθηκε νέα Επίθεση.

Αυτό, σε συνδυασμό με την υποχώρηση ορισμένων Ανιππων Ιππέων, οδήγησε σε άτακτη υποχώρηση, η οποία θα κατέληγε σε Σφαγή, αν δεν βρισκόταν στο Πεδίο της Μάχης ο Σμολένσκη για να οργανώσει.

Έτσι, 25 Απριλίου οι Οθωμανοί, μπήκαν στο Βελεστίνο και στις 26, στον Βόλο, αφού τον εκκένωσε ο Στρατός.

Η Μάχη έληξε με 100 Έλληνες Νεκρούς και 200 Οθωμανούς Νεκρούς.