Σύνοψη και Κατάληξη Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος

"Νομίζω λοιπόν ότι θεωρουμένων ικανών των λεχθέντων, θεωρουμένου ότι τα λεχθέντα εν επιλόγω του κυρίου Προέδρου της Κυβερνήσεως, αντιπροσωπεύουν την γνώμη όλων υμών και των έξω του Κοινοβουλίου, άλλως ευρισκομένων περί των πόθων, οίτινες μας διαπνέουν ως προς την Βόρειαν Ήπειρον, δεδομένου μάλιστα εκείνου το οποίον θα είπω εγώ.

Ότι είμαι ακραδάντως πεπεισμένος, ότι μόνον κολοσσιαία λάθη θα ηδύναντο να μας απομακρύνωσιν από την Βόρειαν Ήπειρον".

(Ελευθέριος Βενιζέλος, ομιλία της 3ης Αυγούστου 1915, στη Βουλή).

Όπως είδατε λοιπόν, η Βόρεια Ηπείρος, απελευθερώθηκε το 1912-1913 με τους Βαλκανικούς Πολέμους, αλλά παραδόθηκε στους Αλβανούς, αφού ιδρύθηκαν βάσει της Συνθήκης του Λονδίνου.

Η Ελλάδα, δεν μπορούσε να αντιδράσει, γιατί αν το έκανε, οι Ξένοι, δεν θα αναγνώριζαν την Κυριαρχία μας στο Αιγαίο, το οποίο θα θεωρούνταν υπό κατοχή.

Το 1914-1915, με τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, απελευθερώθηκε και πάλι, και μπήκαν και στο Κοινοβούλιο μας Βορειοηπειρώτες Βουλευτές, αλλά και πάλι αποχώρησε η Ελλάδα, το 1921, αφοί οι "Σύμμαχοι" την επιδίκασαν στην Αλβανία ΧΩΡΙΣ εγγυήσεις.

Οι Βορειοηπειρώτες, με τον Σπυρομήλιο, έκαναν Αντάρτικο το 1914, πέτυχαν, και κέρδισαν Αυτονομία με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Η ενσωμάτωση όμως στην Αλβανία, το 1921, συνοδεύτηκε, με πολύ πιο περιορισμένα δικαιώματα για τον Πληθυσμό της Περιοχής, και χωρίς την αναγνώριση ενός Αυτόνομου Κράτους.

Οι Βορειοηπειρώτες, υπέφεραν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να υποφέρουν, λοιπόν.

Τα Κράτη δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Οι Λαοί ξεκινάνε την διαδικασία εύρεσης λύσης.

Τι κάνουμε, λοιπόν;