Μάχη στα Δερβενάκια.

Ο Δράμαλης, έφτασε στις 12 Ιουλίου στο άδειο Άργος και έσπευσε να καταλάβει το Κάστρο της Λάρισας, επειδή πίστευε ότι εκεί είχαν συγκεντρωθεί περιουσίες.

Οι Οθωμανοί, άρχισαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Επιπλέον, το καλοκαίρι του 1822 ήταν ιδιαίτερα θερμό, και πολλά πηγάδια του Άργους είχαν στερέψει.

Στις 20 Ιουλίου οι Καπετανέοι αποφάσισαν να τον εγκλωβισμό στον Αργολικό Κάμπο, φυλάγοντας τα Δερβενάκια και αμυνόμενοι σε Αχλαδόκαμπο και Μύλους.

Αποφασίστηκε και η Έξοδος των Αγωνιστών της Λάρισας οι οποίοι κλείστηκαν εκεί, ώστε να περικυκλωθεί ο Δράμαλης. Ο Δράμαλης είχε πέσει στην παγίδα!

Το βράδυ 23 Ιουλίου υπήρξε αντιπερισπασμός και οι πολιορκημένοι ενώθηκαν ανενόχλητοι με τους Έλληνες.

Στις 26 Ιουλίου ο Δράμαλης αποφάσισε να επιστρέψει στην Κόρινθο. Η βασική διάβαση των Δερβενακίων, φυλαγόταν από τον Αντώνη Κολοκοτρώνη και 1.500 Άνδρες.

Ο Θ.Κολοκοτρώνης ανέβηκε στη στέγη ενός σπιτιού λέγοντας: "Έλληνες, σήμερα εγεννήθημεν και σήμερα θα πεθάνωμεν δια την σωτηρίαν της Πατρίδος μας και δια την εδικήν μας". Οι Οθωμανοί μπήκαν στο πέρασμα και στην έξοδο δέχτηκαν τα πυρά των κρυμμένων Ελλήνων.

Οι Οθωμανοί, στράφηκαν στο πέρασμα του Άγιου Σώστη, ανατολικά από την κύρια διάβαση. Αυτό το πέρασμα ήταν πολύ δύσκολο, αλλά όντας αφύλακτο ήταν η μόνη λύση. Τα τμήματα του Αντώνη Κολοκοτρώνη τους πλευροκοπούσαν από τα Δυτικά.

Το μεσημέρι ειδοποιήθηκαν οι Παπαφλέσσας και Νικηταράς, ότι ο Δράμαλης κινείται προς τα Δερβενάκια. Γρήγορα έφτασαν Ανατολικά του Αγίου Σώστη και τον εγκλώβισαν!

Η μάχη κράτησε μέχρι αργά τη νύχτα όπου οι Οθωμανοί επέστρεψαν στην Τίρυνθα. Οι απώλειες τους ήταν 17.000 άνδρες!

Τα οστά τους, έμειναν άταφα ως ένα μνημείο Εθνικής Μνήμης! Συνάμα, ο Δράμαλης πέθανε από τύφο. Η Επανάσταση σώθηκε και συνάμα μια πανίσχυρη Στρατιά καταστράφηκε με μεγαλειώδη και πανέξυπνο τρόπο!