Παράταξη Στρατού Εκστρατείας.

Στις 18 Φεβρουαρίου 1897, τη μέρα της απόρριψης από την Ελλάδα της διακοίνωσης των Συμμάχων για την Αυτονομία της Κρήτης, κηρύχθηκε Επίσημα Γενική Επιστράτευση (που όμως είχε ξεκινήσει αθόρυβα τρεις μέρες πριν), με πολλές ατέλειες, κατά την οποία κλήθηκαν τελικά 10 Κλάσεις Εφέδρων.

Η Οθωμανική Επιστράτευση, είχε ξεκινήσει και εκείνη νωρίτερα, πολύ πιο πρόχειρα, ενώ η έλλειψη Οικονομικών μέσων αύξανε την αταξία Επιστράτευσης των Οθωμανών.

Την εποχή εκείνη Μέγας Βεζίρης ήταν ο Χαλίλ Ριφάτ Πασάς και Υπουργός Πολέμου ο Μεχμέτ Ριζά Πασάς.

Ο Ελληνικός Στρατός που συγκροτήθηκε απετέλεσε 3 Μεραρχίες.

Α) Την Ι Μεραρχία με Διοικητή τον Υποστράτηγο Νικόλαο Μακρή, με Στρατηγείο τη Λάρισα.

Β) Την ΙΙ Μεραρχία με Διοικητή τον Συνταγματάρχη Γεώργιο Μαυρομιχάλη με Στρατηγείο τα Τρίκαλα.

Γ) Την ΙΙΙ Μεραρχία με Διοικητή τον Συνταγματάρχη Θρασύβουλο Μάνο, στη περιοχή της Άρτας.

Αρχηγός του Στρατού Θεσσαλίας ορίσθηκε, με Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 12/25 Μαρτίου ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, που έφθασε στο Στρατηγείο του και ανέλαβε στις 17/29 Μαρτίου από τον Υποστράτηγο Μακρή και με Αρχηγό του Επιτελείου, τον Συνταγματάρχη Πυροβολικού, Κωνσταντίνο Σαπουτζάκη.

Τότε ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, ήταν ο μοναδικός Έλληνας Αξιωματικός με Βαθμό Στρατηγού.

Η σύνθεση της Ελληνικής Μεραρχίας, περιελάμβανε:

2 Ταξιαρχίες, συγκροτούμενη έκαστη από 2 Συντάγματα Πεζικού.

4 Ανεξάρτητα Τάγματα Ευζώνων.

1 Σύνταγμα Πυροβολικού.

1 Σύνταγμα Ιππικού.

2 Λόχους Μηχανικού.

Εν τέλει, η Δύναμη του Στρατού Θεσσαλίας, ανέρχονταν σε 38.000 Άνδρες, 500 Ιππείς και 96 Πυροβόλα, ενώ της Άρτας σε 16.000 Άνδρες και 40 Πυροβόλα.