Το Μοιραίο Λάθος του Μελά και οι Εξελίξεις

Όπως ανέφερα στην τελευταία Ιστορική Ανάρτηση, ο Παύλος Μελάς, όντας Ηγέτης των Ελληνικών Δυνάμεων στην Μακεδονία, ξεκίνησε μία περιοδεία, ώστε να υπενθυμίσει με ομιλίες στον ντόπιο πληθυσμό την Ελληνική Καταγωγή τους καθώς και να τους μεταλαμπαδεύσει τα ιδανικά της Φυλής μας.

Συνάμα όμως, άρχισε να επιχειρεί εναντίον των Κομιτατζήδων οι οποίοι είχαν δολοφονήσει χιλιάδες Έλληνες και είχαν αναγκάσει χιλιάδες άλλους να μεταναστεύσουν.

Έτσι, 17 Σεπτεμβρίου 1904, Ομάδες του Μελά, προσπάθησαν να οργανώσουν επίθεση στο Χωριό Άιτος, καθώς ήταν κέντρο Εξαρχικών Αυτονομιστών, όμως η απροθυμία συνεργασίας του ντόπιου συνεργάτη τους του άλλαξε τα σχέδια και αποφάσισαν να επιτεθούν στο γειτονικό χωριό, Πρεκοπάνα.

Εκεί περικύκλωσαν τον Τοπικό Πληθυσμό, που εκείνη την ώρα παρακολουθούσε μια κηδεία.

Απαίτησαν να δηλώσουν πίστη στον Έλληνα Μητροπολίτη και να ζητήσουν την αποστολή Ιερέα και Δασκάλου.

Για να γίνει πιστευτή η απειλή, πήραν μαζί τους τον Εξαρχικό Δάσκαλο και τον Εξαρχικό Ιερέα, ο οποίος τον Ιούλιο του 1903 είχε δολοφονήσει τον προκάτοχό του, και τους εκτέλεσαν λίγο έξω από το χωριό.

Η δολοφονία αυτή συγκλόνισε τον Μελά και έδιωξε όσους πρωτοστάτησαν σε αυτή.

Στη συνέχεια ο Μελάς, κατευθύνθηκε στο Χωριό Μπελκαμένη, όπου τους υποδέχτηκαν μυστικά Έλληνες του Χωριού.

Το απόγευμα της επόμενης ημέρας το Σώμα μπήκε στο Χωριό και υποχρέωσε τον ρουμανοδάσκαλο σε φυγή.

Νωρίς το βράδυ το σώμα κατευθύνθηκε για να χτυπήσει το Σλαβόφωνο Χωριό Νερέτ (Πολυπόταμος)

Την επόμενη ημέρα όμως τα σχέδια τους ανατράπηκαν, όταν συνειδητοποίησαν πως στο Χωριό βρισκόταν σημαντική δύναμη του Οθωμανικού Στρατού.

Κατά τη διάρκεια της Άτακτης Φυγής, τραυματίστηκε θανάσιμα ο συνεργάτης του Μελά Φίλιππος Καπετανόπουλος.

Ο Μελάς τον σκέπασε με την Κάπα του, στην οποία είχε αφήσει από αμέλεια ένα Γράμμα του.

Αυτή, ήταν η αρχή του τέλους του...