Διάλυση Βουλγαρικής Αμύνης

Ο Βουλγαρικός Στρατός, υποχωρώντας μετά την Ήττα στην Ιστορική Μάχη του Κιλκίς - Λαχανά, προέβη σε μαζικές σφαγές Ελλήνων, και πυρπόληση των Σερρών (28 Ιουνίου), της Νιγρίτα και του Δοξάτου (30 Ιουνίου)

Συνάμα, οι Έλληνες Εύζωνες, κατέλαβαν τη Γευγελή και τα Υψώματα του Ματσίκοβο.

Κατά συνέπεια, απειλήθηκε η Βουλγαρική Γραμμή υποχώρησης, μέσω της Δοϊράνης, και ο Στρατός του Ιβάνοβ άρχισε μια απεγνωσμένη υποχώρηση, απειλούμενος να συντριβεί.

Ο Ελληνικός Στρατός, απελευθέρωσε την 1η Ιουλίου, την πόλη της Δράμας και στις 4 Ιουλίου, το Κάτω Νευροκόπι Δράμας.

Οι Έλληνες απελευθέρωσαν τη Δοϊράνη στις 5 Ιουλίου, αλλά δεν μπόρεσαν να διακόψουν τη Βουλγαρική Υποχώρηση μέσω του Περάσματος του Στρυμώνα.

Στις 11 Ιουλίου οι Έλληνες, ήρθαν σε επαφή με τους Σέρβους και έπειτα προωθήθηκαν στον ποταμό Στρυμώνα.

Εν τω μεταξύ, οι Ελληνικές Δυνάμεις, με την υποστήριξη του Ναυτικού, αποβιβάστηκαν στην Καβάλα και στη συνέχεια διείσδυσαν στη Δυτική Θράκη.

Στις 19 Ιουλίου, οι Έλληνες, απελευθέρωσαν το Άνω Νευροκόπι και στις 25 Ιουλίου, σε άλλη αμφίβια επιχείρηση, εισήλθαν στην Αλεξανδρούπολη, αποκόπτοντας έτσι τους Βούλγαρους τελείως από το Αιγαίο Πέλαγος.

Έτσι, η Βουλγαρική Άμυνα διαλύθηκε και γίνονταν κοινές επιχειρήσεις με τους Σέρβους.