Τακτική Βασιλέως Κωνσταντίνου Α'

"Η Ελλάς δεν δύναται ουχί μόνον να μεγαλώσει, αλλά ούτε καν να ζήσει αν βρεθεί αντίθετη προς τας κρατούσας της θαλάσσης δυνάμεις.

Τελικώς, θα εκινδυνεύομεν να αποθάνωμεν της πείνης διά του αποκλεισμού των παραλίων μας"

Αυτά είπε ο Βενιζέλος στη Βουλή, για να αιτιολογήσει την συμμετοχή στον Πόλεμο με την Αντάντ.

Επειδή, η Συμμαχία με την Γερμανία ήταν ανέφικτη, ο Κωνσταντίνος, υποστηρίζε την ουδετερότητα της Ελλάδας.

Ένα επιχείρημα που προέβαλαν οι Αντιβενιζελικοί, ήταν οι υποσχέσεις του Βερολίνου, ότι θα συγκρατήσει τους Συμμάχους του (Οθωμανοί κ.λπ), διαφυλάσσοντας έτσι τα κέρδη των Βαλκανικών Πολέμων και τους Ελληνικούς Πληθυσμούς.

Η Ουδετερότητα αποτελούσε επιλογή που εξυπηρετούσε περισσότερο τη Γερμανία.

Ενδεχόμενη Συμμαχία με την Ελλάδα, θα επιβάρυνε το Βερολίνο με το δυσβάστακτο βάρος του (χερσαίου) εφοδιασμού της χώρας (αφού η Αντάντ, θα επέβαλε θαλάσσιο αποκλεισμό), καθώς και με τον εφιάλτη της διαμεσολάβησης μεταξύ Ελλάδος και Συμμάχων (Οθωμανοί κ.λπ)

Επιπλέον, η Ουδετερότητα, είχε και λαϊκή υποστήριξη, αφού υποσχόταν ότι θα διαφυλάξει την Ελλάδα από αιματηρές θυσίες και καταστροφές.

Για να συγκαλύψει την Γερμανοφιλία του ο Βασιλιάς, άρχισε από την άνοιξη του 1915 κάλπικες διαπραγματεύσεις με την Αντάντ, δήθεν για την Συμμαχία με αυτή.

Μόνο όταν εξαντλήθηκαν τα περιθώρια ανοχής της Αντάντ, μετά τα Νοεμβριανά του 1916, προέκυψε ως λύση η συμμαχία με τη Γερμανία.

Ο Βασιλιάς μάλιστα, ήταν έτοιμος να συμπράξει με Βουλγάρους, σε επίθεση κατά της Αντάντ στη Μακεδονία.

Αλλά οι Γερμανοί δεν το αποφάσισαν.

Την ίδια σύμπραξη συνέχισε να προτείνει ο Κωνσταντίνος και από την Ελβετία.

Ούτε τότε ενδιαφέρθηκαν οι Γερμανοί, αλλά εξακολούθησαν να τον χρηματοδοτούν.

Αλλωστε, οι υποστηρικτές του, τους πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες υποκινώντας στάσεις και λιποταξίες στον Ελληνικό Στρατό.

"Να έχετε υπόψη σας πως δεν υποστηρίζω πως δεν θα βγούμε στον Πόλεμο -φυσικά στο πλευρό της Αντάντ, αφού τα συμφέροντά μας συνδέονται στο σύνολό τους με αυτήν.

Σε καμία περίπτωση δεν θα πολεμούσαμε εναντίον της και δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να το διανοείται". 

Αυτά είπε ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος.

Αυτά, αποτελούν μια καλή απόδειξη, ότι μπορεί να είχε την Άποψη του, μπορεί να δρούσε παρασκηνιακά, αλλά εκεί, τελείωνε το θέμα, αφού η Τακτική του, βασιζόταν στην Λογική του και όχι το Συναίσθημα του.