Γενίκευση της Επαναστάσεως.

Στις 11 Ιουνίου, 500 Κρητικοί επιτέθηκαν εναντίον 4.000 Τουρκοαιγυπτίων στην Μαλάξα, όπου νίκησαν, αλλά επέστρεψαν στα ορμητήρια τους.

Μάλιστα, η νίκη θα ήταν μεγαλύτερη αν η επίθεση γινόταν μεσάνυχτα, όπως αρχικά σχεδιάστηκε.

Σαν απάντηση στην Νίκη αυτή, ο Χασάν Πασάς επιχείρησε να καταλάβει τη Μαλάξα με 12.000 απέναντι σε 2.000 Έλληνες.

Οι Κρητικοί επιτέθηκαν πρώτοι στα Τσουκαλαριά και παρά τον, αρχικά, αμφίρροπο χαρακτήρα της μάχης υποχώρησαν στη Μαλάξα, που τελικά εγκατέλειψαν και έπεσε χωρίς μάχη στα χέρια των εχθρών στις 13 Ιουνίου 1822.

Στις 18 Ιουλίου οι Έλληνες εξολόθρευσαν, στον Κρουσώνα 350 Αλβανούς του Χασάν Πασά, ο οποίος λίγες μέρες πριν είχε καταστρέψει τα Ανώγεια.

Ακολούθησε ο ξεσηκωμός της ανατολικής Κρήτης που λόγω διαφόρων συνθηκών (τρομοκρατία κτλ) δεν είχε εξεγερθεί.

Με όπλα που αγοράστηκαν με χρήματα του σπουδαίου Ευεργέτη Ιωάννη Βαρβάκη, οι Επαναστάτες ανάγκασαν τους Οθωμανούς να κλειστούν στα φρούρια της Σπιναλόγκας και της Ιεράπετρας

Οι Οθωμανοί τότε, αποφυλάκισαν τον Επίσκοπο Κυδωνίας Καλλίνικο για να ζητήσει από τους Επαναστάτες να παραδοθούν, όμως οι Κρητικοί, αρνήθηκαν.

Συνάμα, παρά την αποτυχία κατάληψης της Μαλάξας στην οποία χάθηκαν πολλοί Σφακιανοί και ο Αρχηγός τους, Α.Πρωτοπαπαδάκης, οι Οθωμανοί την εγκατέλειψαν και κινήθηκαν προς τους Λάκκους και τη Θέρισο που κυρίευσε στις 4 Αυγούστου.

Εξαιτίας όμως των μεγάλων του απωλειών, υποχώρησε στην Κυδωνία. 

Έτσι, αδυνατώντας να καταστείλει την Επανάσταση στη δυτική Κρήτη στράφηκε στην Ανατολική.

Με συνεχείς λεηλασίες,  απειλές και υποσχέσεις κατάφερε να υποτάξει τους Λασηθιώτες τον Οκτώβριο του 1822.

Συνάμα συνέχιζε να υπάρχει εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Οι Σφακιανοί ζήτησαν την αντικατάσταση του Αφεντούλιεφ ο οποίος τους κατηγορούσε ως απείθαρχους. Μάλιστα οι Σφακιανοί τον συνέλαβαν και του αφαίρεσαν τα καθήκοντα!

Η Επανάσταση στην Κρήτη πλέον κινδύνευε.