Διαχείριση της Κατάστασης από τον Βενιζέλο

Όπως ανέφερα στην Προηγούμενη Ανάρτηση, από εκεί που οι Στρατιωτικοί, σχεδίαζαν να κρατήσουν με την Βία τον Βενιζέλο στην Αθήνα, γοητεύτηκαν από την Οξυδέρκειά, αλλά και την πειθώ του.

Έτσι, μέσω των ρεαλιστικών προτάσεων του και της ρητορικής ικανότητάς του κατόρθωσε να πάρει με το μέρος του το σύνολο σχεδόν των Στρατιωτικών.

Ο Βενιζέλος, δεν ήθελε να αναλάβει ως Πρωθυπουργός, καθώς δεν ήθελε να ξεκινήσει την Ελλαδίτικη Πολιτική του Καριέρα, ως ευνομούμενος Κινηματιών, αλλά ήθελε να ξεκινήσει με Ισχυρή Λαϊκή Στήριξη.

Έτσι, απλά κέρδιζε τα πλήθη και προετοίμαζε το έδαφος.

Αμέσως μετά την Συνεδρίαση, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ξεκίνησε ευθύς επαφές με τους Κ. Μαυρομιχάλη (Πρωθυπουργό), Γ. Θεοτόκη (Πλειοψηφία της Βουλής) και Δ. Ράλλη, παρουσιάζοντάς τους το σχέδιο που συμφωνήθηκε σ' εκείνη την πρώτη συνάντησή του με τους Στρατιωτικούς.

Ο Μαυρομιχάλης ήταν αρνητικός, προς τον Βενιζέλο (τον φοβόταν), ο Ράλλης ήταν Θετικός, και ο Θεοτόκης είχε αμφιβολίες.

Οι αντιρρήσεις του Θεοτόκη, εκάμφθησαν, όταν έλαβε εγγυήσεις, ότι:

Α) Δεν θα διωκόταν η Δυναστεία (ο Γεώργιος ήταν εγγυητής των Δανείων, και αν έφευγε, οι Μεγάλες Δυνάμεις, θα μπορούσαν να επέμβουν)

Β) Η Εθνοσυνέλευση, θα ήταν Αναθεωρητική και όχι Συντακτική (αλλαγή των πάντων)

Γ) Η διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου.

Τέλος, ο Σπουδαίος Πατριώτης, Στέφανος Δραγούμης, αποδέχθηκε την πρόταση Βενιζέλου να αναλάβει την Πρωθυπουργία.

Μάλιστα, ο Βενιζέλος, λειτουργούσε αθόρυβα. Όταν μια Αθηναϊκή Εφημερίδα, ανέφερε ότι ο Βενιζέλος κρύβεται πίσω από αυτά, ο Βενιζέλος απάντησε, ότι βρίσκεται στην Αθήνα, για δικούς του λόγους.