Λήσταρχος Νταβέλης

Ο Λήσταρχος Νταβέλης (Χρήστος Νάτσος), ήταν ένας από τους πιο Διάσημους Ληστές.

Το «Νταβέλης» ήταν παρατσούκλι και σήμαινε δυνατός.

Για την κατάληξή του σε ληστή κυριαρχούν δύο σενάρια.

Σύμφωνα με το Πρώτο, όταν ήταν ακόμη πολύ νέος, είχε γίνει Γαλατάς στη Μονή Πετράκη.

Ο Ηγούμενος της Μονής, τον χρησιμοποιούσε, χωρίς ο Νταβέλης να το γνωρίζει, προκειμένου να επικοινωνεί με μια Όμορφη Χήρα που έπλενε τα Ρούχα της Μονής.

Ο Ηγούμενος, έκρυβε την Ερωτική Αλληλογραφία του μέσα στα άπλυτα ρούχα, τα οποία ο Νταβέλης μετέφερε, ώσπου ο Ληστής ανακάλυψε τι συνέβαινε και μπήκε ανάμεσα στο παράνομο ζευγάρι.

Ο Μοναχός, εκνευρίστηκε και κατηγόρησε τον Νεαρό Νταβέλη ότι έκλεψε ορισμένα πρόβατα από τη Μονή.

Για να αποφύγει τη σύλληψη, κατευθύνθηκε στο Βουνό, όπου έγινε μέλος μιας Συμμορίας Ληστών της οποίας γρήγορα ηγήθηκε.

Το δεύτερο και επικρατέστερο σενάριο είναι αυτό της Αγάπης.

Λέγεται πως ο Νεαρός Νταβέλης αγάπησε μια Κοπέλα από το Χωριό του, την οποία ο πατέρας της αρραβώνιασε με ένα Τσέλιγκα.

Ο Τσέλιγκας, φοβούμενος τον αντίπαλό του, τον κατέδωσε για Κλοπή στη Χωροφυλακή και ο Νταβέλης ενεπλάκη σε Ενέδρα που του είχαν στήσει.

Ένας Χωροφύλακας σκοτώθηκε και τότε ο Λήσταρχος έφυγε για το Βουνό.

Η δράση του Νταβέλη δεν ήταν αποκλειστικά Ληστρική.

Πολλές φορές ο Νταβέλης με τη Συμμορία του, δρούσε ως τιμωρός σε διάφορες αδικίες που λάμβαναν χώρα στις περιοχές όπου δρούσε.

Σε περιπτώσεις που Αγόρια εξαπατούσαν Κορίτσια περί Γάμου, ο Λήσταρχος, κρεμούσε ανάποδα το Νεαρό, τον διαπόμπευε στο Χωριό του, προίκιζε καλά την Κοπέλα, της εξασφάλιζε ένα καλό Γάμο και γινόταν Κουμπάρος.

Για τους φτωχούς ήταν ένας ευεργέτης και για τους εύπορους ένας κακοποιός που έκλεβε.

Διακρινόταν όμως από ματαιοδοξία και αλαζονεία, όσον αφορά στα επιτεύγματά του, ενώ ήθελε κάθε κατόρθωμά του να γίνεται τραγούδι και ευρέως γνωστό.