Μάχη του Δομοκού.

Μετά την Ήττα στα Φάρσαλα και την Υποχώρηση από το Βελεστίνο, ο Ελληνικός Στράτος, υποχώρησε στον Δομοκό, ώστε να ανασυνταχθεί.

Η Οθωμανική Επίθεση, εκδηλώθηκε στις 5 Μαΐου.

2 Μεραρχίες, επιτέθηκαν προς το Ναρθάκιο Όρος για υπερκέραση του Δεξιού Πλευρού της ελλη­ Ελληνικής Διατάξεως, 2 κατά μέτωπο, ενώ 1 Ταξιαρχία (Εφεδρική) τηρήθηκε ως Εφεδρεία.

Οι Επιθέσεις αυτές αποκρούστηκαν σε όλο το Μέτωπο, πλην του άκρου δεξιού, όπου η 2η Ταξιαρχία συμπτύχτηκε προς το Βούζι.

Τη Νύχτα 5/6 Μαΐου, ο Διάδοχος, προβλέποντας για την επόμενη τη δη­μιουργούμενη απειλή στο Δεξιό Πλευρό της διατάξεώς του, διέταξε Γενική Υποχώρηση προς τη Διάβαση Καλαμακίου της Όθρυος.

Εκατέρωθεν της Διαβάσεως τάχτηκαν η 1η και η 2η Ταξιαρχία (Δυτικά και Ανατολικά της Διαβάσεως, αντίστοιχα), οι οποίες, στη Μάχη που επακολούθησε στις 6 Μαΐου, δεν κα­τόρθωσαν να συγκροτήσουν τις Οθωμανικές Επιθέσεις.

Τα Ελληνικά Τμήμα­τα, την επόμενη 7 Μαΐου, διέρρευσαν άτακτα προς Λαμία έχοντας τη μορ­φή Ένοπλων Τρομοκρατημένων Πολιτών, και ο Διάδοχος διέταξε συνέχιση της υποχωρήσεως προς τα Στενά Θερμοπυλών.

Στην Μάχη του Δομοκού, πέθαναν 95 Έλληνες και 1.800 Οθωμανοί.

Στο μεταξύ και, ενώ τα Ελληνικά Τμήματα διέρρεαν προς τη Λαμία, με­ρικοί αποκομμένοι Λόχοι τους είχαν μεταβληθεί σε οπισθοφυλακή, η οποία υποχώρησε τελικά στην τοποθεσία Ταράτσας (βόρεια και κοντά στη Λαμία).

Στις 7 Μαΐου όμως, ενώ τα Σχέδια Άμυνας στις Θερμοπύλες εκπονούνταν, ο Διάδοχος, έλαβε Τηλεγράφημα της Κυβερνήσεως, με το ο­ποίο καθοριζόταν η Ανακοπή της Υποχωρήσεως και η Αναστολή των Εχθρο­πραξιών.

Τα πυρά, σταμάτησαν στις 15.00 και την επόμενη, 8 Μαΐου, υπογράφηκε η Ανακωχή.