Εξουδετέρωση του Τσακαλάρωφ

Ο Αντίγονος Χολέρης, ή απλώς Γκόνος, γεννήθηκε στη Βεύη Φλωρίνης, αλλά μετακόμισε με τον πατέρα του στην Κωνσταντινούπολη, όπου διατηρούσαν ένα καφενείο.

Εκεί ο Γκόνος μπόρεσε να φοιτήσει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Το 1907, οι Βούλγαροι, δολοφόνησαν τον παππού του, Τρύφωνα Χολέρη, και το 1908, δολοφόνησαν τον πατέρα του, Αλέξανδρο.

Τα γεγονότα αυτά στάθηκαν αφορμή ώστε ο Γκόνος να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη και να πάρει τα όπλα, για να εκδικηθεί.

Διακρίθηκε για τον Ηρωισμό του, για τις ικανότητες του αλλά και για την σπάνια μόρφωση του.

Το 1911 σκότωσε τον Βούλγαρο Στόγιαν Τάσεφ, σημαντικό στέλεχος του Βουλγαρικού Κομιτάτου και έπειτα, συμμετείχε ενεργά στους Βαλκανικούς Πολέμους, κατά τη διάρκεια των οποίων συστάθηκε ο Ιερός Λόχος Βεύης.

Τον Ιούλιο του 1913, ο Τσακαλάρωφ, με 80 άντρες, κατευθυνόταν προς το Κλειδί.

Εκεί οι Έλληνες, έστησαν Ενέδρα, αλλά αποφάσισαν να υποχωρήσουν, φοβούμενοι το σκληρότατο σώμα του Τσακαλάρωφ.

Ο Γκόνος όμως, δεν δέχθηκε να κάνει πίσω. Μαζί του έμεινε μόνο ένας στρατιώτης, ο Γιώργος Μιχαλόπουλος.

Οι 2 Έλληνες, τραυμάτισαν σοβαρά 18 Κομιτατζήδες. Μαζί τους όμως, ξεψύχησε και ο Μιχαλόπουλος.

Ο Γκόνος, με γρήγορες κινήσεις βρέθηκε μπροστά από τον Τσακαλάρωφ και τον πυροβόλησε στην κοιλιά.

Την ώρα που έριχνε τη χαριστική βολή στον Τσακαλάρωφ, ένας Κομιτατζής, τον τουφέκισε πισώπλατα.

Μετά τη συμπλοκή, οι Βούλγαροι έβαλαν το αναίσθητο σώμα του αρχηγού τους πάνω στο άλογο και τράπηκαν σε φυγή.

Ο Γκόνος έμεινε να αιμορραγεί δίπλα στο νεκρό συμπολεμιστή του όλο το βράδυ, και πέθανε, έχοντας πετύχει τον στόχο του, για προσωπική εκδίκηση.

Δυστυχώς όμως, δεν πρόλαβε να δει, ότι μετά από 22 ημέρες, οι Έλληνες, απελευθέρωσαν την Μακεδονία.

Στις 9 Ιουλίου του 1913 στην Δροσοπηγή της Φλώρινας ο τρομερός Τσακαλάρωφ, ήρωας της Βουλγαρίας και μέγας εχθρός των Ελλήνων της Μακεδονίας ξεψύχησε.