Απελευθέρωση Σάμου

Όπως είπα στην Προηγούμενη Ανάρτηση, η Σάμος, ήταν Αυτόνομη, από την Επανάσταση.

Συνάμα δε, μετά την Απελευθέρωση της Χίου, ήταν το τελευταίο Οθωμανικό Νησί του Αιγαίου.

Με την κατάσταση, εν όψει του Πολέμου όμως, να είναι έκρυθμη, ο εδρέυων εν Λέσβο, Θεμιστοκλής Σοφούλης, κήρυξε Επανάσταση στην Σάμο, τον Σεπτέμβριο του 1912.

Αφότου μαζεύτηκαν εκατοντάδες Σαμιώτες, έγινε Απόβαση στη Σάμο, και ξεκίνησε η Απελευθέρωση Περιοχών.

Οι Οθωμανοί Κάτοικοι, έκαψαν τα σπίτια των Ελλήνων, που έτρεξαν να βρουν Προστασία στην Πρωτεύουσα, ενώ πολλοί δεν κατάφεραν να φύγουν, δολοφονήθηκαν.

Έγιναν απίστευτης σφοδρότητας Μάχες Επαναστατών και Οθωμανών, όχι απαραίτητα με μορφή Κλεφτοπολέμου, με αποκορύφωμα, την Μάχη στον Μπαϊρακτάρη.

Η Μάχη, κράτησε ολόκληρη ημέρα με αρκετούς νεκρούς και τραυματίες. Όμως μετά από παρέμβαση του Προξένου της Αγγλίας, Λούη Μάρκ, έγινε πενθήμερη ανακωχή.

Επειδή όμως, οι Επαναστάτες είχαν μεγάλη επιτυχία, και έλεγχαν μεγάλο μέρος του Νησιού, μετά την Ανακωχή, ο Οθωμανικός Στρατός, στις 10 Οκτωβρίου, πέρασε με την Εγγύηση του Άγγλου Προξένου και της Εκκλησίας, με Σαμιώτικα Πλοία, στην Μικρά Ασία.

Με την έκρηξη του Πολέμου, ο Σοφούλης, μαζί με 500 Σαμιώτες και ένα μεγάλο ποσό, πήγαν προς ενίσχυση του Ελληνικού Στρατού, στην Αθήνα.

Ο Σοφούλης, συνεννοήθηκε με τον Βενιζέλο, επέστρεψε στις 10 του Νοέμβρη στη Σάμο, όπου κήρυξε την Ένωση της Σάμου με την Ελλάδα.

Συνάμα, ειδοποιήθηκε ο Ηγεμόνας του Νησιού, Γρηγόρης Βεγλέρης, να εγκαταλείψει το Νησί, όπως και έγινε, αφότου υψώθηκαν παντού Γαλανόλευκες, και ενώ χτυπούσαν οι καμπάνες.

Βέβαια, ο Βενιζέλος, φοβούμενος αντιδράσεις, δεν αναγνώρισε την Ένωση.

Έγιναν Πάνδημα Συλλαλητήρια, και έτσι, στις 2 Μαρτίου 1913, η Ελληνική Κυβέρνηση έστειλε 2 Λόχους Στρατού, με το Θωρηκτό Σπέτσαι, για την Απελευθέρωση της Σάμου.