Εκστρατείες Καταστολής της Επαναστάσεως.

Μετά την πτώση και την Σφαγή του Μεσολογγίου, οι δύο Ηγέτες, όρισαν την πορεία που θα ακολουθούσαν ώστε να διαλύσουν την Επανάσταση.

Αποφασίστηκε ο Κιουταχής να στραφεί προς την Αθήνα για να αναλάβει την Πολιορκία της και να τερματίσει την Επανάσταση στην Στερεά Ελλάδα.

Την παρενόχληση του Κιουταχή, ανέλαβε ο Καραϊσκάκης (ο οποίος και κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου, επιτέθηκε στους Οθωμανούς, προκαλώντας αντιπερισπασμό, ώστε να σωθούν όσοι περισσότεροι γίνεται, αλλά, όπως προανέφερα, το σχέδιο αποκαλύφθηκε και έτσι απέτυχε).

Έτσι λοιπόν, με μία σειρά επιχειρήσεων κατέστρεφε τις προσπάθειες ανεφοδιασμού των Οθωμανών κατά την πορεία προς την Αθήνα.

Τον Νοέμβριο του 1826 πέτυχε καθοριστικής σημασίας νίκη στην Μάχη της Αράχωβας (ακολουθεί ανάρτηση), απέναντι στον Μουσταφάμπεη.

Συνάμα αποφασίστηκε, ο Ιμπραήμ να διεκπεραιωθεί και πάλι στην Πελοπόννησο, ώστε να τερματίσει ολοκληρωτικά την Επανάσταση στην Πελοπόννησο.

Ο Ιμπραήμ, στράφηκε κατά της Μάνης που συνέχιζε να είναι ελεύθερη (πολλές περιοχές του Μοριά είχαν καταληφθεί), όμως απέτυχε 3 φορές να υποτάξει τους Μανιάτες γνωρίζοντας απανωτές ήττες, στον Διρό, στη Βέργα και στον Πολυάραβο (ακολουθούν αναρτήσεις) και στη συνέχεια αδράνησε περιμένοντας νέες ενισχύσεις από την Αίγυπτο.

Σε διπλωματικό επίπεδο υπογράφηκε το πρωτόκολλο της Πετρούπολης, στις 4 Απριλίου 1826, μεταξύ Άγγλων και Ρώσων στην Αγία Πετρούπολη.

Η συνθήκη υπεγράφη από τον Άγγλο Στρατηγό Ουέλιγκτον και τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών, Nesselrod.

Η συμφωνία προέβλεπε την διαμεσολάβηση της Αγγλίας και της Ρωσίας στον πόλεμο μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Επαναστατημένων Ελλήνων.

Σκοπός της μεσολάβησης ήταν η δημιουργία Αυτόνομου (με την εγγύηση της Αγγλίας και της Ρωσίας) Ελληνικού Κράτους.

Δηλαδή την δημιουργία ενός Αγγλορωσικού προτεκτοράτου, που θα ήταν υποτελές στον Σουλτάνο.