Επιστροφή Βενιζέλου στην Αθήνα και Έργο

Ο Βενιζέλος, ήρθε στην Αθήνα, αφότου ο Βασιλιάς έφυγε για Ελβετία.

Ανέλαβε λοιπόν, 1 Έτος πριν την λήξη του Πολέμου.

Στις 20 Ιουλίου 1917, η Κυβέρνηση Βενιζέλου, ενεργοποίησε τον Νόμο 4068/1912 και κήρυξε Κατάσταση Πολιορκίας.

Σύμφωνα με τον Νόμο αυτό:

Πάσαι οι εξουσίαι των Πολιτικών Αρχών, αι αναγόμεναι εις την τήρησιν της τάξεως και την αστυνομία, μεταβαίνουσι στην Στρατιωτική Αρχή.

Τα Στρατιωτικά Δικαστήρια επιλαμβάνονται της καταδιώξεως πάντων των κατά της ασφαλείας του Κράτους, του Πολιτεύματος και της δημοσίας τάξεως και ειρήνης αδικημάτων, οιαδήποτε και αν είναι η ιδιότης των αυτουργών ή των συνεργών.

Επίσης, έπαυσαν να ισχύουν:

Α) Κανείς δεν συλλαμβάνεται χωρίς δικαστικό ένταλμα.

Β) Οι κατηγορούμενοι για Πολιτικά Εγκλήματα μπορούν να απελευθερωθούν με εγγύηση ενώ δεν μπορούν να προφυλακίζονται πέρα από 6 Μήνες (Δίωξη Βασιλικών)

Γ) Δικαίωμα του Συνέρχεσθαι και Συνεταιρίζεσθαι.

Δ) Η κατοικία θεωρείται Άσυλο.

Ε) Απαγόρευση λογοκρισίας του Τύπου.

Στ) Απόρρητο των Επιστολών.

Ζ) Τα Πολιτικά Εγκλήματα, δικάζονται από ενόρκους.

Ο Στρατιωτικός Νόμος, διήρκησε 3 Χρόνια και έληξε τον Απρίλιο του 1920.

Η Κυβέρνηση, ίδρυσε 2 Νέα Υπουργεία.

Α) Το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων, ώστε να λυθεί το Ζήτημα των Εθνικών Γαιών και να γίνει η Αγροτική Μεταρρύθμιση.

Β) Το Υπουργείο Περιθάλψεως για τις Πολλές Χιλιάδων Προσφύγων Προσφύγων από Μικρά Ασία που έδιωξαν οι Γερμανοθωμανοί και την Μακεδονία που έδιωξαν οι Γερμανοβούλγαροι.

Επίσης, το Υπουργείο, βοηθούσε τους Στρατευμένους και τις Οικογένειες τους.

Επιπροσθέτως, κηρύξαμε Πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις, μπαίνοντας στο πλευρό της Αντάντ.

Επιπλέον, ανέστησε την Βουλή (των Λαζάρων, όπως έλεγαν ειρωνικά) του 1915, ώστε να νομιμοποιήσει Πράξεις του.

Εν τέλει, έστειλε σε Εξορία ή σε κατ'οίκον περιορισμό, χιλιάδες Πολίτες, Αξιωματικούς, Δικαστικούς, Δημόσιους Υπαλλήλους, Μητροπολίτες κ.λπ.