Γιατί ήταν Συμμοριτοπόλεμος;
Ο Εθνικός Στράτος, αποτελούσε τον Επίσημο Στρατό του Κράτους της Ελλάδος.
Ο Στράτος της Ελλάδος, ουδέποτε διαλύθηκε. Απλά μεταφέρθηκε μαζί με την Κυβέρνηση, στην Αίγυπτο, και επέστρεψε το 1944.
Η Κυβέρνηση, είχε την Νομιμοποίηση της Εκλεγμένης Εξόριστης Κυβερνήσεως και στην Συνέχεια, το 1946 έγιναν Εκλογές όπου επιβεβαίωσαν την 100% Νομιμότητα της Ελληνικής Κυβέρνησης, και συνεπώς και του Ελληνικού Στρατού, ως Εθνικού Στρατού.
Η Κυβέρνηση που ξεκίνησε και επίσημα τον Συμμοριτοπόλεμο, δεν ήταν κάποια Δικτατορική, Φασιστική. Ούτε καν Δεξιά.
Ήταν η Κυβέρνηση των Φιλελευθέρων, του Συνοδοιπόρου των Αριστερών, Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Από που αντλούσε Νομιμοποίηση;
Από την Βουλή, η οποία λειτουργούσε και απολάμβανε ρητή στήριξη του Πολιτικού Κόσμου της Χώρας.
Ας εξετάσουμε την Νομιμότητα που απολάμβαναν οι Συμμορίτες.
Οι Συμμορίτες, αποτελούσαν συνέχεια της Ανταρκτικής Οργάνωσης του Ε.Α.Μ.
Το Ε.Α.Μ, δεν κατέθεσε τα Όπλα, όπως έκαναν οι υπόλοιποι, μετά την επιστροφή της Ελληνικής Κυβερνήσεως.
Μάλιστα, μετά την Συνθήκη της Βάρκιζας, ενώ δήλωσαν ότι θα καταθέσουν τα όπλα, δεν το έκαναν.
Παρέδωσαν ορισμένα, και κράτησαν τα Βαρέα Όπλα για τον 2ο Γύρο.
Συνάμα, Δεκέμβριο του 1944, εξαπέλυσαν επίθεση στην Απελευθερωμένη Αθήνα.
Επιπλέον, άρχισαν να κάνουν Παιδομάζωμα, στέλνοντας τα Παιδιά σε Στρατόπεδα της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας, για να εκπαιδευτούν.
Εν τέλει, δεν είχαν κάποιο Νομοθετικό Σώμα, ούτε κάποια Νομιμοποίηση, μήτε Αναγνώριση.
Μόνο το Κ.Κ.Ε τους αναγνώριζε. Ουδείς άλλος. Ούτε καν οι Αριστερές Οργανώσεις του Αλέξανδρου Σβώλου ή του Ιωάννη Σοφιανόπουλου που πρόσκεινταν στο Κ.Κ.Ε.
Αν λάβουμε υπόψιν ότι δεν αποτελούσαν έναν Ενιαίο Στρατό σε ένα συγκεκριμένο μέρος, αλλά τοπικές ομάδες, που ζούσαν σε Βουνά και Χωριά, και έκλεβαν Τρόφιμα, Ζωντανά και Άλογα για να ζήσουν, πέραν των εγκλημάτων τους, τότε όλα αυτά, τους κάνουν Συμμορίες.
Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει κάτι στην Γραμματική, αλλά το μέλος της Συμμορίας, λέγεται Συμμορίτης.
Μάλιστα, σφάζονταν ακόμα και μεταξύ τους, δείχνοντας την έλλειψη Οργάνωσης, και Σκοπού Αγώνος.
Αναφέρομαι δηλαδή σε "Συντροφικές Κραυγές" ακόμα και του Ανώτατου Κομμουνιστικού Στελέχους, Μάρκου Βαφειάδη "Μην με σκοτώνεις, Σύντροφε"!
Πολλοί συνάμα, μπήκαν στο Ε.Α.Μ, για να διώξουν τους Γερμανούς, μη γνωρίζοντας, ποιοι είναι οι Σκοτεινοί Σκοποί της Ηγεσίας.
Χαρακτηριστικό ο Καραγιώργης που αποτρελάθηκε από τα Βασανιστήρια, επειδή διαφωνούσε με τις Νέες Πρακτικές κ.λπ.
Αφού εξετάσαμε την Νομιμότητα των 2 Μερών (για την Ακρίβεια την Νομιμότητα του Εθνικού Στρατού και την Παρανομία των Συμμοριτών), πάμε στο 2ο Μέρος.
Γιατί δεν ήταν Εμφύλιος Πόλεμος;
Ο Πόλεμος, είναι ένα Σύνολο Στρατιωτικών ή άλλων συνολικών, μεταξύ 2 Ξένων Δυνάμεων, πότε μεταξύ Ομόφυλων.
Μάλιστα, ο Πλάτωνας, αναφέρει ξεκάθαρα στην Πολιτεία:
"Δύο, τὸ μὲν οἰκεῖον καὶ ξυγγενές, τὸ δὲ ἀλλότριον καὶ ὀθνεῖον. Ἐπὶ μὲν οὖν τῇ τοῦ οἰκείου ἔχθρᾳ στάσις κέκληται, ἐπὶ δὲ τῇ τοῦ ἀλλοτρίου, πόλεμος"
Δηλαδή, όταν πολεμάνε 2 Ξένα Μέρη, έχουμε Πόλεμο.
Όταν πολεμάνε Ομόφυλοι, τότε, υφίσταται "Στάσις".
Ανοίγω μια παρένθεση εδώ και λέω:
Οι Μισοί, ίσως και παραπάνω Συμμορίτες στην Μακεδονία, ήταν Σλάβοι, δηλαδή ξένοι. Όμως με Ελληνική Φίρμα - Κάλυψη.
Συνεπώς, είτε είχαμε μια Εισβολή Ξένων, επιβουλευθέντων την Πατρίδα μας, και ομιλούμε ξεκάθαρα για "Εθνικό Πόλεμο υπέρ Βωμών και Εστιών, εναντίον Ξένου"
Είτε είχαμε μια "Στάση", κάποιων, χωρίς ουδεμία Νομιμοποίηση, παθητικώς εξαπατησάντων και καταδυναστευσάντων τον Ελληνικό Λαό, αλλά και καταπατησάντων τις Διμερείς Συμφωνίες Συνεργασίας.
Ως Μεγαλόψυχοι Άνθρωποι, δίνουμε το δικαίωμα στην Αριστερά να επιλέξει, τι από τα 2 αυτά εγκληματικά, ήταν.
Αυτά, δεν τα λέω εγώ.
Τα είπε ο Ρωσόφιλος Αριστερός Σοσιαλιστής, Ιωάννης Σοφιανόπουλος, στις 2 Φεβρουαρίου 1945, ως Προεδρεύσας της Διάσκεψης της Βάρκιζας.
Μάλιστα προσέθεσε, ότι τα Συμμορίτικα Επιχειρήματα, μόνο πρόφαση άνευ βάσεως, αποτελούν.
Πολλοὶ παρεσύρθησαν εἰς τὴν Στάσιν ἐκ τοῦ φόβου τῆς ἐπανόδου εἰς ἀνελεύθερον καθεστώς, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν Κυβέρνησις γνησία δημοκρατικὴ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν.
Ὁ φόβος τῆς ἐπανόδου εἰς οἱοδήποτε δικτατορικὸν ἢ τυραννικὸν καθεστὼς εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος καὶ μόνον πρόφασιν δύναται νὰ ἀποτελῇ.
Αφού ξεκαθαρίσαμε γιατί δεν ήταν Εμφύλιος Πόλεμος, ας δούμε πόσο Έλληνες ήταν.
Τους Συμμορίτες, μόνο το Κ.Κ.Ε τους αναγνώριζε, όπως είπα. Και αυτοί, ως διαμεσολαβητές κέρδισαν ανάλογη στήριξη από το Εξωτερικό.
Δηλαδή, τα Στρατόπεδα των Συμμοριτών, βρίσκονταν, σε τρομακτικό αριθμό, στο Εξωτερικό. Πιο συγκεκριμένα:
32 στην Αλβανία (π.χ Λεσκοβίκι)
20 στην Γιουγκοσλαβία (π.χ Μπούλκες)
40 στην Βουλγαρία (π.χ Μπερκοβίτσα)
Μιλάμε για 92 Βάσεις στο Εξωτερικό.
Σίγουρα μιλάμε για Αδελφοκτόνο Πόλεμο;
Σίγουρα Έλληνας, τουφέκαγε Έλληνα;
Σίγουρα, όλοι την Ελλάδα υπηρετούσαν;
Είμαι πολύ Φασίστας μάλλον και το αμφισβητώ αυτό.
Φάν Φάκτ; Που ήταν το Αρχηγείο των Συμμοριτών; Στο Λεσκοβίκι Αλβανίας.
Τα όπλα της, οι σφαίρες της κ.λπ, από που έρχονταν;
Κυρίως από Σοβιετική Ένωση, αλλά και από τις 3 προαναφερθείσες χώρες.
Βέβαια, και οι ίδιοι οι Κομμουνιστές παραδέχονται ότι ήταν Κόμμα, Ξενοκίνητο και Διεθνιστικό, όχι Εθνικό.
Βρισκόταν σε Ανοιχτή Συνεργασία με τα Κομμουνιστικά Κόμματα, Όμορων Κρατών.
Την Ιδεολογική και Πρακτική Πρωταρχία όμως, την είχε η Σοβιετική Ένωση, η οποία και υπαγόρευε πάντοτε τι να κάνουν και αυτοί συμμορφώνονταν.
Π.χ Αντίσταση, ξεκίνησαν το 1942, μόλις σταμάτησε και επίσημα η Συνεργασία Κομμουνιστών και Ναζιστών και ξεκίνησε σκληρός πόλεμος.
Αυτά πάλι, δεν τα λέω εγώ. Τα λέει ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Ε, Ελευθέριος Σταυρίδης.
Επιπλέον, το 64% των Συμμοριτών, ήταν Σλάβοι.
Αυτά, και πάλι δεν τα λέω εγώ. Τα αναφέρουν τα στοιχεία των Συμμοριτών, που διασταύρωσε ο Ακαδημαϊκός, Νίκος Μαραντζίδης.
Ότι δηλαδή οι 14.000 από τις 22.000 ήταν Σλάβοι.
Αφού είδαμε και πόσο Έλληνες ήταν, ας δούμε τι επιδιώξεις είχαν οι Συμμορίτες.
Επιδίωξη τους, ήταν "ἡ ἀνατροπὴ τοῦ κρατοῦντος δημοκρατικοῦ πολιτεύματος καὶ ἡ ἀντικατάστασίς του μὲ κομμουνιστικὸ καὶ ὑπαγωγὴ στὸ τότε Σοβιετικὸ μπλόκ"
Και φυσικά αυτά, βιαίως, δια όπλων.
Ακούω Κομμουνιστές να λένε "Άν γίνονταν Εκλογές, με όσα κάναμε στην Αντίσταση, νομίζεις δεν θα βγαίναμε πρώτοι";
Η Απάντηση μας;
Όχι, δεν το πιστεύω. Αποδείχθηκε. Πως;
Την 31η Μαρτίου 1946, έγιναν Εθνικές Εκλογές.
Ο Εκλογικός Νόμος, ήταν ο Ν.5493/1932 όπως τροποποιήθηκε από το ΦΕΚ 71/27-2-46.
Με δύο λόγια, απαγορευόταν η Συμμετοχή Γυναικών στις Εκλογές.
Από τους Άνδρες, μόνο 1.850.000 είχαν εγγραφεί στους Εκλογικούς Καταλόγους.
Το Κ.Κ.Ε, ζήτησε από τους Υποστηρικτές του, να μην κατέβουν να ψηφίσουν.
Όμως, μόνο το 9.3% του Εκλογικού Σώματος δήλωσε, ότι δεν συμμετείχε για Κομματικούς Λόγους.
Μοντέρνοι Ιστορικοί, λένε ότι αν προσθέσουμε και όσους φοβόντουσαν να εκφράσουν την Στήριξη τους στους Συμμορίτες, το ποσοστό ανεβαίνει στο 15%.
Ας πάρουμε λοιπόν, την ευνοϊκή για τους Κομμουνιστές, άποψη των Μοντέρνων Ιστορικών.
Και πάλι, το Κ.Κ.Ε%, μέσω της απουσίας του, το 15% το στήριξε πάνω κάτω.
Με δύο λόγια; Στο Καλύτερο Σενάριο, 4ο Κόμμα θα έβγαινε το Κ.Κ.Ε.
Εεε, Σύντροφοι, η 4η Θέση, απέχει λίγο από την 1η.
Το 15% (με ευνοϊκή υπόθεση), απέχει από το 64.59% με το οποίο σας πετσόκοψε συνολικά η Δεξιά, σε εκείνες τις Εκλογές.
Τι πρέπει να κρατήσουμε από αυτά τα στατιστικά;
Όχι ότι η Δεξιά, όπως πάντα, πετσόκοψε τους Κομμουνιστές. Δεδομένο και Πατροπαράδοτο Έθιμο της Δεξιάς είναι να τους ξεφτιλίζουμε σε όλα τα μήκη και πλάτη.
Πρέπει να κρατήσουμε, ότι μια πολύ μικρή Μειονότητα Στασιαστών, πήρε τα όπλα για να πάει κόντρα στην Συντριπτική Πλειοψηφία των Ελλήνων.
Γιατί, προσέξτε:
Το 64.59%, ήταν Δεξιά.
Το 98.51%, ήταν Αντικομμουνιστικά, και το είχαν διακηρύξει επισήμως.
Δηλαδή, βάσει των ανωτέρων, δεν μιλάμε μόνο για Μικρή Μειονότητα.
Μιλάμε για μια Ασήμαντη και Τιποτένια Μειοψηφία, η οποία επιχείρησε να μας σκλαβώσει δια των όπλων.
Συνεπώς, οπότε μιλάμε για Συμμοριτοπόλεμο, ένα πράγμα πρέπει να μας έρχεται στο Μυαλό:
Τα Άρθρα 134 και 135 του Ποινικού μας Κώδικα, περί Έσχατης Προδοσίας και Ανατροπής του Πολιτεύματος.
Ανοίγω μια Παρένθεση και λέω, δεν ξέρω για ποιο λόγο, δεν δικάστηκε το Κ.Κ.Ε βάσει των Άρθρων αυτών, που καταπάτησε κατάφωρα.
Μάλιστα, η Κομμουνιστική Διεθνής (Κομιντέρν), είχε αποφασίσει την Ανεξαρτητοποίηση της Μακεδονίας, σε μια Ένωση των Σκοπίων, της Μακεδονίας του Πιρίν και την Αυθεντική Μακεδονία μας.
Μία απόφαση, που στήριξαν οι Συμμορίτες στην Ολομέλεια του Κ.Κ.Ε στους Ψαράδες Πρεσπών, το 1949 (Αγωνιζόμαστε για Ανεξάρτητη Μακεδονία)
Ούτως ή άλλως, με την στήριξη που πρόσφεραν οι Γείτονες, προσδοκούσαν ανάλογα ανταλλάγματα.
Π.χ, η Μακεδονία που θα δινόταν τους Σλάβους. Έτσι, θα χάνονταν η Γεωγραφική Συνοχή μεταξύ Ελλάδος και Θράκης, η οποία θα πήγαινε στους Βούλγαρους.
Η Αλβανία, πολύ πιθανό ήταν να λάβει την Ήπειρο, για τους Τσάμηδες (μην ξεχνάμε, στην Αλβανία ήταν η Έδρα των Συμμοριτών).
Ο Τίτο συνάμα, με την στήριξη του, διεκδικούσε Ηγεμονία της Βαλκανικής, όπως ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή.
Για αυτό, όποτε μιλάμε για Κ.Κ.Ε και Μακεδονία, το πρώτο πράγμα που πρέπει να μας έρχεται στο μυαλό, πρέπει να είναι το Άρθρο 138 του Ποινικού Κώδικα, περί Προδοσίας της Χώρας.
Αφού ξεκαθαρίσαμε και τον Πατριωτισμό τους, ας εξετάσουμε γιατί είναι Συμμορίτες.
Όπως ανέφερα και πριν, όταν κατέχεις παρανόμως όπλα, ζεις μέσω της Ληστείας, τρομοκρατείς, καταδυναστεύεις και εκτελείς τον Λαό, όντας μάλιστα διάσπαρτη οργάνωση, σε διάφορα βουνά και χωριά, χωρίς εδαφική συνοχή δηλαδή, μιλάμε ξεκάθαρα για Συμμορία.
Πέρα από αυτά, όπως απέδειξα και προηγουμένως, διέπρατταν και Έσχατη Προδοσία, βάσει του Ποινικού Κώδικα.
Το μέλος της Συμμορίας, ονομάζεται Συμμορίτης.
Άρα το μέλος των Κομμουνιστικών αυτών Συμμοριών, είναι τετρακάθαρα, και εννοιολογικά, και νομικά, Κομμουνιστοσυμμορίτες.
Άρα, δεν βλέπω κανέναν λόγο, να μην αποκαλούνται αυτές οι Εθνοπροδοτικές Κομμουνιστοσυμμορίες με το Όνομα τους.
Οκ, εγώ είμαι "Κακός Φασίστας" και τα λέω αυτά.
"Φασίστας" όμως και ο Νομικός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σαρτζετάκης που έλεγε τα ίδια;
"Φασίστας" και ο Γέρος της Δημοκρατίας, Γεώργιος Παπανδρέου, που τους είπε Κόμμα του Εγκλήματος και της Προδοσίας;
Για αυτό λοιπόν, μιλάω για Συμμοριτοπόλεμο, και όχι για Εμφύλιο.
Για αυτό δεν βλέπω κανέναν "Αδελφοκτόνο", όπως λένε κάποιοι ανιστόρητοι ψευτοπροοδευτικοί, ενσυνειδήτως ή ασυνειδήτως, Νεομαρξιστές.
Για αυτό θεωρώ την 30η Αυγούστου 1949, ως Εθνική Επέτειο.
Η Ιστορική Αλήθεια, έχει παραχαραθεί.
Φοβόμαστε να πούμε τον Συμμοριτοπόλεμο, με το όνομα του.
Έχουν περάσει πολλές Γενιές, που υπηρέτησαν σε δύσκολες Περιόδους την Πατρίδα μας.
Όμως αυτή, δεν είναι η Πατρίδα μας.
Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, διαστρεβλώνοντας έννοιες, ανάλογα με τα θέλω της Αριστεράς, που έχει επιβάλλει μια Ιδεολογική Ηγεμονία.
Έχει έρθει η Σειρά αυτής της Γενιάς, να σηκώσει στις Πλάτες της την Πατρίδα.
Και εμείς με την Σειρά μας, τι θα κληροδοτήσουμε στους Επόμενους, αν συνεχίσουμε να ψευδόμαστε ασυστόλως;
Μόνο Ντροπή, θα κληροδοτήσουμε.
Για να αλλάξει η Χώρα, πρέπει να αλλάξει η Εξουσία.
Μέχρι να γίνει αυτό όμως, ο πιο απλός τρόπος να υπηρετήσουμε την Πατρίδα, είναι να λέμε την Αλήθεια. Εθνικόν, είναι το Αληθές.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου