Εξέλιξη Σχέσεων Βασιλέως - Γερμανίας

Οι Γερμανοί, με κάθε ευκαιρία, προσπαθούσαν να πείσουν τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, να παραχωρήσει Εδάφη, κάτι που και ο Βενιζέλος ενέκρινε για άλλους λόγους, στη Βουλγαρία.

Ο Κωνσταντίνος όμως, που όντας στρατηλάτης στη Πρώτη Γραμμή, απελευθέρωσε αυτά τα εδάφη, δεν μπορούσε να συγκαταθέσει.

Γερμανία και Αυστρία όμως, προσπαθούσαν να παγιδεύσουν τον Κωνσταντίνο, καλώντας τον να επιτεθούν από κοινού στην Αντάντ που κατέλαβε την Μακεδονία, δήθεν για να απελευθερώσουν Ελληνικά Εδάφη, ενώ συνάμα αναγνώριζαν ότι θα δοθεί στη Βουλγαρία.

Το Γενικό Επιτελείο με τον Βασιλιά, αρνήθηκε μια τέτοια εξέλιξη, προκαλώντας την οργή των Γερμανοβουλγάρων που ήθελαν να εξασφαλίσουν την εύνοια της Βουλγαρίας.

Το Βερολίνο, το 1916, παρείχε τα απαραίτητα χρηματικά πόσα για την Άσκηση Αντιβενιζελικής Προπαγάνδας, στις Εκλογές του Καλοκαιριού.

Το Βερολίνο όμως, ήταν τόσο Φιλοβουλγαρικό, που όχι μόνο τους Βασιλικούς, αλλά ακόμα και τον Βασιλιά έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση.

Τον Σεπτέμβριο του 1916 όμως, η Ελλάδα, απέλασε δεκάδες Γερμανούς αλλά και Υψηλόβαθμο Προσωπικό Προξενείων.

Έτσι, το Βερολίνο, έχασε το Κέντρο Προώθησης της Γερμανικής Πολιτικής.

Όταν έγινε αυτή η Απέλαση, όλα έδειχναν ότι ο Βασιλιάς, άνοιξε την αγκαλιά του στην Αντάντ, προστατεύοντας το μέλλον του.

Όμως, τον Νοέμβριο, όταν συγκρούστηκε ο Βασιλιάς με τους Θρασύτατους Αγγλογάλλους που έκαναν απόβαση στο Φάληρο και κατατροπώθηκαν, άρχισε η αρχή του τέλους του, καθώς μόνη λύση για τους Ανταντικούς, ήταν η απομάκρυνση του.

Έτσι, τον Ιούνιο του 1917, ο Κωνσταντίνος, έφυγε για Ελβετία, οι υποστηρικτές του εξορίστηκαν στη Σαρδηνία, και οι Βενιζελικοί, ανέλαβαν την Εξουσία.

Θα αναλύσω στην επόμενη ανάρτηση, περί Ρούπελ και την διαδικασία πτώσης του Βασιλέως.