Μυστικό Σύμφωνο Βενιζέλου - Τιττόνι

Στις 29 Ιουλίου 1919, ο Βενιζέλος με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ιταλίας, Τιττόνι, υπέγραψαν ένα Μυστικό Σύμφωνο.

Βάσει αυτού, η Ιταλία, θα έπαυε να στηρίζει την Αλβανία, και θα στήριζε τις Ελληνικές Αξιώσεις στη Βόρεια Ήπειρο.

Συνάμα, η Ιταλία, θα παρέδιδε τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα, πλην της Ρόδου και του Καστελόριζου, τα οποία θα μας τα έδινε με Δημοψήφισμα, όταν η Αγγλία, θα μας έδινε την Κύπρο.

Όσον αφορά τις Ελληνικές Υποχρεώσεις:

Η Ελλάδα, θα στήριζε την Προσάρτηση στην Ιταλία του Αυλώνα της Αλβανίας, ενώ η Αλβανία, θα γινόταν και επίσημα Ιταλικό Προτεκτοράτο, με μορφή Διεθνούς Εντολής.

Επίσης, η Ιταλία, θα είχε Ελεύθερη Ζώνη στον Λιμένα της Σμύρνης.

Επιπροσθέτως, η Ελλάδα, θα αναγνώριζε την Ιταλική Κυριαρχία στην Νοτιοδυτική Μικρά Ασία (Αϊδίνιο, Κοιλάδα Μαιάνδρου)

Επιπλέον, τα Στενά της Κέρκυρας, θα ήταν Ουδέτερα.

Αυτή η Συμφωνία, ήταν υπέροχη.

Όμως, βάσει του Άρθρου 10, έπρεπε αυτή η Συμφωνία, να κατατεθεί στην Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού, κάτι που δεν έγινε όμως, για άγνωστους λόγους.

Αυτός, ήταν ο Κύριος Λόγος μη Εφαρμογής της Συμφωνίας αυτής, παρόλο που ο Βενιζέλος, την προώθησε κατά την Συνδιάσκεψη του Παρισιού.

Ο Νέος Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Κάρολος Σφόρτσα, ήταν αυτός, ο οποίος έβαλε ταφόπλακα στη Συμφωνία.

Δήλωσε δηλαδή, "Δεν καταλαβαίνω σε τι ωφελεί μια Μεγάλη Δύναμη όπως η Ιταλία, μια Συμφωνία σαν αυτή"

Έτσι, η Συμφωνία πάγωσε.

Εν τέλει, και επίσημα η Συνθήκη αυτή καταγγέλθηκε εκ μέρους της Ιταλίας στις 25 Αυγούστου του 1922, βάσει του κατά το Άρθρο 7, παρεχομένου δικαιώματος.

Λίγες μέρες πριν, την Σφαγή της Σμύρνης...