Σπουδαίες Νίκες, έναντι των Τούρκων

 Οι Δυτικοί πλέον, δεν ήθελαν συντριβή του Κεμάλ, αλλά Πολιτική Λύση.

Στις 8 Φεβρουαρίου 1921, έγινε σύσκεψη που συμμετείχε και η Τουρκία, αλλά δεν κατέληξε πουθενά.

Έτσι, στις 3 Μαρτίου 1921, η Ελληνική Κυβέρνηση, προχώρησε σε Επιστράτευση και μια εβδομάδα μετά, ξεκίνησε νέα Επίθεση.

Οι Ελληνικές Δυνάμεις, αφού πρώτα κατέλαβαν το Αφιόν - Καραχισάρ, έφτασαν τελικά προ του Εσκισεχίρ συναντώντας επίμονη Τουρκική Αντίσταση.

Οι Βρετανοί, αν και ήταν με το μέρος της Ελλάδος, αρνήθηκαν την στρατιωτική στήριξη, για να μην προκαλέσουν την Γαλλική Κυβέρνηση.

Εν τω μεταξύ, η Τουρκία έλαβε σημαντική στρατιωτική και χρηματική βοήθεια από την Σοβιετική Ένωση.

Στις 29 Μαΐου 1921 (Συμβολικά, για τα 468 χρόνια από την Άλωση της Πόλης), ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος αποβιβάσθηκε στη Σμύρνη και συμμετείχε σε Στρατιωτική Σύσκεψη.

Εκεί, ορίστηκε ως στόχος η κατάληψη της Άγκυρας και η καταστροφή του σταθμού ανεφοδιασμού του εχθρού, ενέργεια η οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ελληνικού επιτελείου θα οδηγούσε τον Κεμάλ σε συνθηκολόγηση.

Στις 30 Ιουνίου 1921, η Ελληνική Επίθεση επαναλήφθηκε με 4 Μεραρχίες, που εξόρμησαν από την Προύσα και έδωσαν σφοδρή Μάχη γιά το Εσκί Σεχίρ.

Πράγματι, στις 6 Ιουλίου, κατέλαβαν την Κιουτάχεια ενώ κατέλαβαν και το Εσκί Σεχίρ, έναν κρίσιμο Σιδηροδρομικό Κόμβο.

Μετά από αυτή την Σπουδαία Επιτυχία, το Πολεμικό Συμβούλιο που έγινε στην Κιουτάχεια, η Ελληνική Ηγεσία αποφάσισε τη συνέχιση της προέλασης προς κατάληψη της Άγκυρας.

Οι 120.000 Έλληνες, θα έπρεπε να διασχίσουν την Αλμυρά Έρημο.