Έναρξη της προελάσεως μας στη Μικρά Ασία

 Τη Συνθήκη των Σεβρών, δυστυχώς, ουδεμία χώρα δεν την επικύρωσε, εξαιτίας της Ήττας του Βενιζέλου στις Εκλογές του 1920 και την Επαναφορά του Βασιλέως Κωνσταντίνου.

Ο Βενιζέλος, συνειδητοποιώντας πως η Συνθήκη των Σεβρών, κινδύνευε να μείνει Νεκρό Γράμμα. Έτσι, αποφάσισε να την επιβάλει.

Καλοκαίρι 1920, διέταξε εντατικοποίηση Στρατιωτικών Επιχειρήσεων, μετά από 1 Χρόνο Ειρήνης και Ευημερίας της Σμύρνης.

Έτσι, ξεκίνησε η προώθηση του Στρατού, βορειοδυτικά προς τη ζώνη των Στενών.

Οι Ελληνικές Δυνάμεις, δηλαδή, στις 6 Ιουνίου 1920, μαζί με Βρετανικές, προέλασαν και κατέλαβαν μια σειρά από πόλεις (Νικομήδεια, Μουδανιά, Προύσα, Ιζμίτ, Ουσάκ κ.λπ)

Ήταν η μόνη επιχείρηση του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, που έγινε σε συνδυασμό με Συμμαχικές Δυνάμεις.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ουσιαστικά, είχε διαλυθεί και μόνος εχθρός, ήταν οι Τούρκοι.

Ο Ελληνικός Στρατός, παρά τον σκληρό Ανταρτοπόλεμο των Ατάκτων Τσετών, κατόρθωσε να καταλάβει μια σειρά από πόλεις που κατοικούσαν Έλληνες.

Παράλληλα, έγιναν Πολιτιστικές και Κοινωνικές Δράσεις, όπως Αρχαιολογικές Ανασκαφές, ιδρύσεις Εκπαιδευτικών και άλλων Ιδρυμάτων, που αποσκοπούσαν σε εμπέδωση της Ελληνικής Συνείδησης.

Συνάμα, ο Κεμάλ, ένωνε τους Τούρκους και παρόλο που διαρκώς έχανε από τον Ελληνικό Στρατό, πότε δεν εξασθενούσε.

Βοηθούσε πολύ το Ηθικό τους, ότι ναι μεν έχαναν από την Ελλάδα, αλλά πάντα νικούσαν Γάλλους και τους Αρμένιους.

Έτσι, ο Βενιζέλος, πρότεινε περεταίρω συνδυασμένες επιχειρήσεις με τους Βρετανούς, επέλαση του Ελληνικού Στρατού προς Άγκυρα και αποστολή Στρατευμάτων στον Πόντο για τη δημιουργία Ανεξάρτητου Κράτους.

Επίσης πρότεινε να διεθνοποιηθεί η Κωνσταντινούπολη και τα Στενά, με την ανακήρυξη ενδεχομένως ξεχωριστού κράτους.

Όπως προανέφερα όμως, έχασε τις Εκλογές και όλα αυτά, πάγωσαν.