Η Τιτάνια Μάχη του Ινονού

 Αρχές του 1921, ο Στρατός μας, βγήκε από την Προύσα με Αρχηγό τον Στρατηγό Αναστάσιο Παπούλα και άρχισε να κατευθύνεται προς το Εσκισεχίρ.

Εκεί, εντοπίστηκαν Τούρκους και αμέσως ξεκίνησε επιχείρηση, στις 5 Ιανουαρίου.

Οι Τούρκοι έκαναν διαρκώς αντεπιθέσεις (έξυπνα) ώστε να μην συγκεντρώνουμε πολλές δυνάμεις σε ένα σημείο.

Στις 7 Ιανουαρίου, μετά από πολύνεκρες μάχες 2 ημερών, οι Τούρκοι υποχώρησαν άτακτα.

Στις 9 Ιανουαρίου 1921, μετά από πολλές σκληρές μάχες, το μέτωπο σταθεροποιήθηκε στο Ινονού, αλλά η σκληρότητα, έφτασε στο ζενίθ.

Τα Στρατεύματα και των 2 Πλευρών, δεν πήγαιναν καν για φαγητό, ενώ πολεμούσαν ακόμα και μέσα στο σκοτάδι!

Στις 10 Ιανουαρίου, το Σύνταγμα Νησιών, ξεκίνησε να προχωράει προς την Γραμμή Κοβάλτζα - Ακπινάρ.

Συνάμα, η Στρατιά Σμύρνης, επιτέθηκε στη Γραμμή Γενίκοϊ - Χαϊρεγιέ.

Επιπροσθέτως, Εφεδρείες, κινήθηκαν προς τη Γραμμή Σοούτ - Γκιουνντούζμπεϊ.

Υπήρξαν τόσα Μέτωπα, ώστε να μειωθεί η Δύναμη των Τούρκων και να μεγαλώσει το Μέτωπο.

Κάτι που λειτούργησε υπέρ μας, είναι ότι ο Τσερκές Ετχέμ, έκανε Επανάσταση από το Στρατόπεδο τους.

Έτσι, οι Τούρκοι, είχαν να αντιμετωπίσουν 4 Μέτωπα ταυτόχρονα.

Οι Έλληνες, εκμεταλλευόμενοι την Ομίχλη, έκαναν έφοδο, διώχνοντας τους Τούρκους από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό.

Συνάμα, στο Μέτωπο Κοβάλτζα - Ακπινάρ, επίσης επικρατήσαμε και ενώ ήμασταν απολύτως εξαντλημένοι, βρήκαμε τη δύναμη να σκάψουν και θέσεις εκεί.

Εκείνη την ώρα, ενώ η τεράστια επιτυχία μας είχε ολοκληρωθεί, όπως και η κατασκευή των θέσεων, οι ακόμα πιο εξαντλημένοι (από το σκάψιμο) Έλληνες, έμειναν άναυδοι, όταν άκουσαν:

Υποχωρούμε από το Ινονού.

Κι' όμως, δεν έκαναν πλάκα…

Το Στρατηγείο θεωρούσε ότι οι Τούρκοι (οι οποίοι ηττήθηκαν 5 Φορές σε 5 ημέρες, είχαν 4 Μέτωπα και ξέμεναν από σφαίρες), ήταν επικίνδυνοι και οι Έλληνες, ανίκανοι να κρατήσουν τις θέσεις τους…

Έτσι η Νίκη, μετετράπη σε Ήττα...